Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/15044 K.2013/3343

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, duruşma isteği değerden reddedildi,gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup;mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden;kayden davacı Ş..'ye ait çekişme konusu 371 ada 72 sayılı parselde bulunan 3 numaralı bağımsız bölümün, 25.09.2006 tarihinde davacının torununun eşi dava dışı Y..'un borcunun teminatını teşkil etmek üzere davalı S..'a devredildiği ve davalı tarafından da, taşınmazın sicil kaydı üzerine ipotek tesis edilerek bankadan kredi çekildiği ,yargılama aşamasında , bankanın gönderdiği 12.12.2011 ve 03.04.2012 tarihli yazıları ile kredi borcunun ödenerek kapandığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; 28.10.2010 tarihli belgenin, 5.2.1947 tarih 20/6 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, inançlı işlemin (teminat mukabili temlikin) belgesi niteliği taşıdığı ve sıhhati konusunda da ;tarafların mutabık kaldıkları sabittir.

Gerçekten de; taşınmazın teminat mukabili temlik edilmesi karşısında, temellük edenin, alacağının kendisine ödeninceye kadar taşınmazı hıfzetmesi olanaklıdır.

Borçlar Kanunu'nun 81.(6098 sayılı Yasa'nın 97.) maddesi hükmü uyarınca, karşılıklı borç yükleyen bir sözleşmenin ifası isteğinde bulunan tarafın ,sözleşmenin koşullarına ve özelliklerine göre, daha sonra ifa etme hakkı olmadıkça kendi borcunu ifa etmiş ya da ifasını önermiş olması gerekir.

O halde, mahkemece yapılacak iş , gerçekten de ,davalının alacağının bulunup bulunmadığının saptanması, alacağının bulunduğunun tespit edilmesi halinde, davalıya ödenmesi bakımından, belirlenecek meblağın mahkeme veznesine yatırtılması, bu gerek ifa edildiğinde davanın kabulüne;aksi takdirde,reddine karar verilmesi gerekirken;değinilen yasal düzenleme gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir .