Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/16874 K.2013/2215

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil,tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 19.02.2013Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı S. Ç. ve vekili Avukat N. D. ile temyiz edilen vekili Avukat E. G.geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, bağıştan rücu hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davalının çekişme konusu 830 ada 2 parsel sayılı taşınmazdaki 3 nolu bağımsız bölümü dava dışı üçüncü kişilerden 02.04.1993 tarihli akitle satın alma suretiyle edindiği anlaşılmaktadır.

Davacı, 12.04.1985 tarihinde evlendiği davalı eşine dava konusu taşınmazı üçüncü kişiye bedelini ödemek suretiyle satın aldığını, taşınmazı davalı adına tescil ettirerek bağış yaptığını, şimdi ise davalının sadakatsizliği ve ağır hakaretleri nedeniyle 16.11.2006 tarihinde açtığı boşanma davası sonunda Bandırma Aile Mahkemesi kararı ile boşandıklarını, boşanma dosyası ile, davalının sadakatsizliğinin ve ağır hakaretlerinin sabit olduğunun o davada davalının taşınmazın kendisine hediye edildiğini de kabul ettiğini ileri sürerek bağıştan dönmek istediğini beyanla eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği gibi, Borçlar Kanunu 244. (6098 sayılı Türk Borçlar Yasasının 296.) ve devamı maddelerinde düzenlenen bağıştan rücu hukuksal nedenine dayalı olarak açılacak tapu iptali ve tescil davalarının, aynı yasanın 246. (6098 sayılı Türk Borçlar Yasasının 297.) maddesinde öngörülen; “ bağışlayan, rücu sebebine vakıf olduğu günden itibaren bir sene içinde bağışlamadan rücu etmeğe hakkı vardır” hükmü gereğince, rücu sebebinin öğrenildiği tarihten itibaren 1 yıllık sürede açılması gerekir. Anılan süre, hak düşürücü süre olup, mahkemece, resen gözetileceğinde kuşku yoktur.

Somut olayda, davacı, davalı eşine karşı boşanma davasını sadakatsizlik ve ağır hakaret iddiasıyla açtığına göre, en geç boşanma davasını açtığı tarihte davalının sadakatsizliğini, başka bir deyişle bağıştan rücu sebebini öğrendiği sabittir.Bu durumda, boşanma davasının açıldığı 16.11.2006 tarihi ile eldeki davanın açıldığı 28.06.2010 tarihi arasında 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği kuşkusuzdur.O halde, davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.