Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/4746 K.2012/8180

Taraflar arasında görülen davada; Davacılar, miras bırakan babaları ...'nın 1991 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki 375/2400 payını torunu Funda'ya bağışladığını, aynı taşınmazdaki 375/2400 payını da oğlu İdris'in bacanağı olan diğer davalı ...'e satış yoluyla temlik ettiğini, yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, saklı paylarının bertaraf edildiğini ileri sürerek, payları oranında iptal ve tescile, mümkün olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir. Davalılar, iddiaların doğru olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine dair verilen karar, Dairece; “...

Muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davalarda, mirasçının, miras bırakanın halefi olarak değil, kendi hakkına dayanarak dava açtığından 01.04.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararına göre iddiasını her türlü delil ile kanıtlayabileceği, mahkemece muvazaa iddiasının resmi delil ile kanıtlanmadığından yapılan satış sözleşmesinin geçerli olduğu, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olmasının doğru olmadığı,

öte yandan davalı ...'ya yapılan temlikin bağış niteliğinde olduğu ve koşullarının oluşması halinde TMK'nun 560 ila 571 maddesinde öngörülen tenkis davasına konu olacağının açık olduğu, diğer taraftan murisin ölümünden önceki 1 yıl içerisinde yapmış olduğu temlikler doğrudan tenkise tabi olmakla beraber, daha önceki yapılan temliklerde ise aşikar olarak murisin saklı payı zedeleme kastının araştırılmasının gerektiği, mahkemece bu yönde bir araştırma ve değerlendirme yapıldığını söyleyebilme olanağının bulunmadığı, hal böyle olunca; belirlenen ilkeler çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılması, taraf delillerinin eksiksiz toplanması,

hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilmesinin doğru olmadığı ” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulup soruşturma tamamlandıktan sonra 13 sayılı parsel (imar uygulaması sonucu 1991 ada 41 sayılı parsel) bakımından iptal-tescil isteğinin kabulüne, tenkis isteğinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-