KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2012/4787 E., 2012/8285 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- BOZYAZI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 24/05/2011
- Numarası
- 2010/46-2011/81
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tecsil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava, kadastral parselin ihyası isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, özellikle; davaya konu 2179 sayılı kadastral parselin, imar uygulaması neticesinde 561 ada, 1, 2, 3, 4 ve 5 sayılı imar parsellere dönüştüğü, Mersin 1. İdare Mahkemesinin 10/04/2009 tarih, 2008/1609 Esas, 2009/419 sayılı kararı ile imar işleminin iptaline karar verildiği ve kararın temyiz incelemesinden geçerek 08/06/2009 tarihinde kesinleştiği, böylece imar parsellerinin dayanağını teşkil eden idari işlemin ortadan kalktığı anlaşıldığına göre, davanın kabul edilmesinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Davalıların öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.
Ne varki; İmar işleminin iptal edilmesi nedeniyle imar öncesi kadastral sicilin canlandırılmasının amaçlandığı bu tür sicile yönelik davalarda mülkiyetin özüne dokunan bir uyuşmazlıktan söz edilemiyeceği ve imar işleminin davalıların iradesi dışında gerçekleştirilen kamusal bir uygulama olduğu, davanın sadece imar parseli maliklerine yönlendirildiği dikkate alındığında, eldeki davanın maktu harca tabi davalardan bulunduğu gözetilerek maktu karar ve ilam harcına hükmedilmesi, ayrıca davalılara yargılama masrafı ve 29.05.1957 tarih 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince bu giderlerden sayılan vekalet ücreti ile H.U.M.K.'nun 423/3 maddesi hükmü gereğince ilam harcı yüklenmemesi gerekirken, değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2012/4787, K. 2012/8285, 2 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama