KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2012/5495 E., 2012/8578 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- ORTACA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 22/12/2011
- Numarası
- 2009/357-2011/496
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı E. G. tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava, taraf muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapunun iptali ile miras bırakan adına tescil isteğiyle açılmış, bilahare 21.12.2011 hakim havale tarihli davacı vekili tarafından verilen dilekçe ile istek paya hasredilmiş mahkemece de davacının payı oranında davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden muris A.G.nün 122 ada 10 parsel sayılı taşınmazdaki 922/1022 payını 21.10.1998 tarihinde satış yolu ile oğlu T.'a temlik ettiği anılan kişinin de vekil kıldığı yeğeni dava dışı E. aracılığı ile E.'nın annesi diğer davalı E.'ye 28.8.2003 tarihinde yine satış yoluyla aktardığı anlaşılmaktadır.
Miras bırakan A.'nin ölüm tarihi gözetildiğinde terekesinin el birliği mülkiyetine tabi olduğu ve davanın tarafları dışında başkaca da mirasçıların bulunduğu sabittir. Elbirliği mülkiyetinde ortaklardan birinin terekenin korunmasına ilişkin açtığı davalarda diğer ortakları temsile yetkisinin bulunduğu alınacak hüküm sonucundan diğerlerinin de yararlanacakları Türk Medeni Kanununun 702/4. maddesi hükmü gereğidir.
Oysa mülkiyet çekişmesinin bulunduğu ehliyetsizlik, vekalet görevinin kötüye kullanılması, taraf muvazaası gibi hukuksal nedenlere dayalı olarak pay oranında iptal-tescil isteği ile açılan davalarda Türk Medeni Kanununun belirtilen hükmünün uygulama yeri olduğu söylenemez. Bir başka ifade ile elbirliği mülkiyetinin hukuksal yapısı gereği değinilen hukuksal nedenlerle pay oranında açılan davanın dinlenme olanağı bulunmamaktadır.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2012/5495, K. 2012/8578, 9 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama