Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/6042 K.2012/9551

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan...’nın ilk eşinden olma erkek çocuklarından mal kaçırmak amacıyla kayden maliki olduğu 2168 parseli, 28/07/1986 tarihinde, 1833 parseldeki 25/55 payı, 29/01/1990 tarihinde bağış yoluyla ikinci eşi olan ...’ya, 1833 parseldeki, 30/55 payı, 29/01/1990 tarihinde bağış yoluyla, İkinci eşinden olma kızı ...’ye, 2148 ve 2210 parsel sayılı taşınmazları ise tapuda satış gibi göstermek suretiyle ikici eş ve ilk eşinden olma kızı ...’ya temlik ettiğini, temlik işlemlerinin muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının miras payları oranında iptal ve adlarına tesciline olmadığı taktirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar; tenkis davası bakımından zamanaşımı süresinin dolduğunu, murisin davacılar lehine de kazandırmalarda bulunduğunu, bu taşınmazların da tenkise tabi tutulması gerektiğini, temliklerin gerçek bağış ve satış olduklarını, 2148 ve 2210 parsellerin murisle ilgisi olmadığını, muvazaa iddiasının dinlenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; bağış yoluyla temlik edilen 1833 ve 2168 parseller bakımından süresinde açılmayan tenkis davasının reddine, 2148 ve 2210 parsel sayılı taşınmazlarda muris kayıt maliki olmadığından muvazaa iddiasının dinlenemeyeceği, tenkis davasının da süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, 2148 ve 2210 parsel sayılı taşınmazların, davacıların miras bırakanı ve hak talebinde bulundukları... ile bir ilgisinin bulunmadığı,

anılan taşınmazların Yunus'un annesi...'dan temliken intikal ettiği, davacıların adı geçenin temlikinden kaynaklanan sebeple bir iddiada bulunmadıkları, diğer taraftan 2168 ve 1833 sayılı parseller yönünden de temliklerin sağlararası tasarruf niteliğindeki bağış yoluyla intikal ettirildiği ve dava tarihine göre 4721 sayılı Yasanın 571. maddesinde öngörülen sürenin geçmiş bulunduğu gözetilerek davanın reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir.