KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2012/6942 E., 2012/11550 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ekim 2012
- Mahkemesi
- ANTALYA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 07/12/2011
- Numarası
- 2010/521-2011/442
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yanlar arasında görülen tapu kaydının düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı Aksu Tapu Sicil Müdürlüğü tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimiraporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava, tapu kaydının düzeltilmesi isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere göre; çekişme konusu 50 parsel sayılı taşınmazda pay ve paydanın eşit olmadığı belirlenerek pay oranlarındaki hatanın giderilmesi bakımından davanın kabulüne karar verilmiş olması kural olarak doğrudur.
Ne var ki, mahkemece resen tayin edilen fen bilirkişi, hükme esas alınan raporunda sadece davacı ve davalı gösterilen paylar üzerinden inceleme yaparak sonuca gitmiştir. Bu inceleme sonucu bulunan rakamlar karşısında dava dışı diğer paydaşların payı ile birlikte pay ve paydanın eşit olup olmadığı hususu denetlenememektedir.
Bilindiği üzere, sicillerin tutulması kamu düzeniyle ilgili olup, hakim doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür.
O halde, yeniden bilirkişiden dava konusu taşınmazın tüm paydaşlarının payı üzerinden inceleme yapılarak pay ve payda eşitliğini sağlayan rapor alınması, alınacak rapor ile dava dışı paydaşların paylarında bir azalma meydana geldiğinin anlaşılması halinde, o paydaşların usulünce davada yer almalarının sağlanması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekeceği açıktır.
Hal böyle olunca; yukarıda değinilen hususlar göz ardı edilerek yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru olmadığı gibi, davada yasal hasım olan davalı Aksu Tapu Sicil Müdürlüğünün diğer davalılarla birlikte harçtan sorumlu tutulması da isabetsizdir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2012/6942, K. 2012/11550, 18 Ekim 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama