Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/7261 K.2012/10822

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, elatmanın önlenmesi isteği yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteminin kısmen kabulüne ve manevi tazminat talebinin reddine ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmazdaki bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve manevi tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteği yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteminin kısmen kabulüne ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, yargılama sırasında, çekişme konusu 20 no'lu bağımsız bölümün davacı G. T. tarafından dava dışı S. K.'a 25.05.2011 tarihinde satış suretiyle temlik edildiği, anılan temliki işleme karşın 6100 sayılı HMK'nun 125. maddesinin 2. fıkrasının gözetilmediği anlaşılmaktadır.

Öte yandan, davanın, hükmedilmesi istenen ecrimisil ve tazminat miktarı üzerinden harç ödenmek suretiyle açıldığı, elatmanın önlenmesi isteği bakımından harç yatırılmadığı gibi, yargılama sırasında da bu yönden harç ikmali yapılmadığı görülmektedir.

Bilindiği üzere, 492 sayılı Harçlar Yasası, harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmayıp, anılan hususun mahkemece kendiliğinden gözetileceğini düzenlemiş ve buyurucu nitelikteki 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağını öngörmüştür.

Hal böyle olunca, mahkemece, öncelikle, 6100 sayılı HMK' nun 125/2. maddesi doğrultusunda işlem yapılması ondan sonra, davacı taraftan, davada ileri sürülen isteklerden elatmanın önlenmesi isteği ile ilgili olarak keşfen saptanan dava değeri üzerinden peşin harcın alınması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus göz ardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir.