Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/7802 K.2012/12279

Yanlar arasında görülen tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın, açılmamış sayılmasına ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava tenkis isteğine ilişkin olup, mahkemece takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davanın 18.03.2010 tarihinde açıldığı, 17.06.2010 tarihli oturuma davacı tarafın katılmaması sebebiyle dosyanın işlemden kaldırıldığı, davacıların başvurusu üzerine 29.06.2010 tarihinde yenilendiği ancak 01.03.2012 tarihli oturuma davacıların ikinci kez katılmadıkları davayı takip etmemeleri nedeniyle mahkemece 6100 sayılı Yasanın 150. maddesi hükmü uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki; 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 448. maddesi hükmü uyarınca 1086 sayılı HUMK'nun yürürlüğü sırasında tamamlanmış olaylarda 6100 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanamayacağı açıktır. Buna göre 1086 sayılı Yasa döneminde bu konuda tamamlanmış bir olgudan bahsedilemez. Öyle ise somut olayda 6100 sayılı Yasanın gözetilmesi gerekeceği kuşkusuzdur.

Esasen, 1086 sayılı Yasanın 409. maddesindeki yasal düzenleme 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Yasasının 150. maddesindeki düzenlemede de aynen korunmuştur. 6100 sayılı Yasanın 150/6. maddesi "işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz" hükmünü öngörmektedir. O halde, en az iki defa yenilenen davanın üçüncü kez takipsiz bırakılması halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği tartışmasızdır.

Oysa, somut olayda dava ilk yenilemeden sonra bir kez takipsiz bırakılmış olup, davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, mahkemece yargılamaya devam edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması isabetsizdir.