Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/10155 K.2013/12768

Yanlar arasında görülen iptal-tescil davası sonunda, yerel mahkemenin görevsizliğine ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu iki adet taşınmazdan 2 numaralı meskenin dava dışı üçüncü kişiye ait iken davacı tarafından satın alındığı ve sonrasında davalıya satış yoluyla devredildiği; 18 numaralı meskenin ise yine dava dışı ücüncü kişiye ait iken satış suretiyle doğrudan davalı adına tescil edildiği, resmi akitte davalıyı vekil sıfatıyla davacının temsil ettiği; bu işlemlerin tarafların evli oldukları dönemde gerçekleştiği, ancak sonradan boşandıkları anlaşılmaktadır.

Davacı, taşınmazların gerçek malikinin kendisi olduğunu, davalı tarafından aldatıldığını belirtip hile ve muvazaa nedenlerine dayanarak eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, uyuşmazlığın aile mahkemesinin görevinde kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Ne var ki, davadaki uyuşmazlığın Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 sayılı Kanun'un 4. maddesinde öngörüldüğü üzere 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. kitabından kaynaklanmadığı, anılan Kanunun mülkiyetle ilgili düzenlemelerinden ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun irade bozukluğu ile ilgili hükümlerinden kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, görev kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında ve re’sen(kendiliğinden) gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır.

Hal böyle olunca, işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması isabetsizdir.