Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/10404 K.2013/13605

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 235 parsel sayılı taşınmazda yer alan meskenin rıza ve muvaffakatı olmaksızın davalılar tarafından kullanıldığını, sözlü ve yazılı ihtarına rağmen kullanıma son vermediğini ileri sürerek taşınmazın tahliyesi ile 2006-2010 yılları için belirlenen ecrimisilin tahsilini istemiştir.

Davalılar, haksız bir müdahalenin söz konusu olmadığını, taşınmaz üzerinde ...lehine intifa hakkı bulunduğunu, ...nin de eşine teban oturduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın görülebilmesi için pay ve paydaş çoğunluğun bulunması gerektiği ve davalı ...'in taşınmaz üzerinde intifa hakkı sahibi olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davalarında her paydaş, fuzuli şağile karşı tek başına dava açabileceğinden mahkemenin davanın görülebilmesi için pay ve paydaş çoğunluğunun gerekli olduğuna ilişkin kabulü doğru değil ise de, davalı ...'in taşınmazın 8/16 payı üzerinde intifa hakkı sahibi olduğu, diğer davalının da ...'e teban taşınmazı kullandığı, davacının da taşınmazda kullanabileceği başka bir yer olduğu anlaşıldığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,