Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/1272 K.2013/2383

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve pay oranında tescil isteğine ilişkindir.

Davacı, miras bırakan babası M.G.in 494 parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu E.'e, 545 parsel sayılı taşınmazını davalı oğlu Zeki'ye, 637 ve 1538 parsel sayılı taşınmazlarını davalı gelinleri F.ve N.'e, 1777, 1947 ve 3722 parsel sayılı taşınmazlarını ise yine davalı oğulları M.M. ve E.'e satış suretiyle devrettiğini, temliklerinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, miras bırakanın davalı oğullarına aynı amaçla çok sayıda taşınmaz verdiğini, dava dışı bir kısım taşınmazlarla ilgili kesinleşmiş mahkeme kararlarının bulunduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Miras bırakanın gerçek irade ve amacının mirastan mal kaçırmak olduğu bir başka ifadeyle temliklerin muvazaalı olduğu saptanmak suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından hükmün bu yönden ONANMASINA,

Ancak eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıtlardan; dava dışı 331 parsel sayılı taşınmazın da miras bırakan tarafından davalılar M.M. ve E.'e mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak devredildiği iddiasıyla davacının Şarkikaraağaç Sulh Hukuk Mahkemesi'nde de dava açtığı ve sözkonusu dosyadan yapılan yargılama neticesinde 05.02.2010 tarihinde 2009/227 Esas, 2010/34 sayılı karar ile, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu gerekçesi ile eldeki dava dosyası ile birleştirilmesi yönünde hüküm kurulduğu halde, birleşen dava yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir.