Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/14310 K.2013/18047

Yanlar arasında görülen el atmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde, temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 5004 parsel sayılı taşınmazda davacılar paydaş olup, davalıların taşınmazı haksız olarak kullandıklarını ileri sürerek, eldeki davayı açmışlardır.

Mahkemece, dosya içerisinde mevcut ...başlıklı belge gereğince davalıların davaya konu taşınmazda ikâmetlerinin kararlaştırıldığı ve davalıların taşınmazı kullanımlarının haksız olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ne var ki, anılan protokolün davacıların murisi ... ile davalı ...'in eşi ve diğer davalının babası ... tarafından imzalandığı, protokolün 2. maddesinde; "davaya konu taşınmazı 10 yıl süreyle ...'nın kullanacağının düzenlendiği" 5. maddesinde ise "sözleşmenin tarafı olan davacıların murisi ...'in ölümü halinde davaya konu ev için sigortanın ödemiş olduğu miktar kadar paranın ... tarafından ... varislerine ödenmek şartıyla meskenin ...'ya devredileceği" belirtilmektedir.

Kredinin 06.05.2009 tarihinde ... A.Ş. ... şubesinden ... tarafından çekildiği, ...'in 12.09.2009 tarihinde öldüğü, dosya içesindeki kayıtlara göre sigorta tarafından 19.08.2010 tarihinde 62.798,22 TL'nin ödendiği ayrıca 02.09.2010 tarihinde de ... adına 4.000,00 TL'nin yatırılarak kredi borcunun kapatıldığı anlaşılmaktadır.

Öyle ise sözleşmenin 5. maddesine göre kredi borcunun ... sigortası tarafından ödendiği, sözleşmenin tarafı olan ...'nın sözleşmeden doğan edimlerini yerine getirmediğinden, sözleşmeden doğan kullanma hakkının da bulunmadığı ve davalıların taşınmazı kullanımlarının haksız olduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.