Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/16332 K.2014/1096

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kuşadası 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 31.10.2012 gün ve 2010/280 - 2012/392 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 30.04.2013 gün ve 2969-6439 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairece; çekişmeli taşınmazda kat irtifakı kurulmadan önceki dönem bakımından davacının da çekişmesiz olarak kullandığı bir bölümün olduğu gözetilerek ecrimisil isteğinin reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilerek, davacının bu yöne değinin temyiz itirazları reddedilmiş, öteki temyiz itirazları bakımından ise ''....

Ana taşınmazda kat irtifakı kurulmakla artık bu mülkiyet durumuna itibar edilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Öte yandan, paylı mülkiyete tabi taşınmazların kiraya verilmesi TMK'nın 691. maddesi ve 06.05.1955 tarih 12/18 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanmasına bağlıdır.

Somut olayda, çekişmeli bağımsız bölümler davalı tarafından kiraya verilmiş olup, pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadığından geçerli bir kira ilişkisi kurulduğundan söz etme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, 2 nolu dükkan yönünden kat irtifakının kurulduğu 24.9.2009 tarihinden, 5-17-18 nolu meskenler yönünden ise davalı tarafından üçüncü kişilere kiraya verildiği 1.5.2010 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için belirlenecek miktardan, davacının payı oranında ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.” gerekçesi ile hüküm bozulmuş, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Hemen belirtmek gerekir ki; ana taşınmazda 24.09.2009 tarihinde kat irtifakı kurulduğu ve çekişmeli 2 numaralı dükkan ile 5, 17 ve 18 numaralı meskenlerin davanın tarafları ile dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere tescil edildiği gözetildiğinde, anılan mülkiyet durumuna göre Daire bozma kararında kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Ancak, davalının ana taşınmazda tesis edilen kat irtifakının projeye aykırı olduğunu ileri sürerek iptali için dava açtığı, bu durumu cevap dilekçesinde de açıkladığı anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında, anılan davanın kabulü halinde mülkiyet durumunun değişeceği açıktır.

O halde, davalı tarafından açılan davanın eldeki bu dava bakımından bekletici sorun kabul edilerek neticesinin beklenmesi, anılan davanın reddi halinde 24.09.2009 tarihinde tesis edilen kat irtifakına itibar edilmesi ve paylı mülkiyete tabi taşınmazların kiraya verilmesinin TMK'nın 691. maddesi ve 06.05.1955 tarih 12/18 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca pay ve paydaş çoğunluğunun sağlanmasına bağlı olduğu, somut olayda, çekişmeli bağımsız bölümlerin davalı tarafından kiraya verildiği, pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadığından geçerli bir kira ilişkisinin kurulmadığı gözetilerek,

2 nolu dükkan yönünden kat irtifakının kurulduğu 24.9.2009 tarihinden, 5-17-18 nolu meskenler yönünden ise davalı tarafından üçüncü kişilere kiraya verildiği 1.5.2010 tarihinden dava tarihine kadar olan dönem için belirlenecek miktardan, davacının payı oranında ecrimisile hükmedilmesi , aksi halde ise toplanan delillerin o dava sonucunda verilecek karar ile birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.