Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/18141 K.2015/3683

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 17.03.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat G.. T.. ile temyiz edilen vekili Avukat H.. Ü.. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı; mirasbırakan E.. M..'ın ikinci eşi olduğunu, murisin kayden maliki olduğu 1093 ada 77 parsel sayılı taşınmazını ilk eşinden olma davalı kızları ile önceki eşi davalı Fatma'ya satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan temlikin gerçek bir satış olmayıp mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, yüklü miktarda malvarlığı bulunan murisin satışa ihtiyacı bulunmadığını ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğinde bulunmuştur.

Davalılar ayrı ayrı; mirasbırakanın intifa hakkını üzerinde tutarak taşınmazın çıplak mülkiyetini kendilerine sattığını, murisin mal kaçırma düşüncesinin bulunmadığını, geride oldukça fazla miktarda taşınır ve taşınmaz malvarlığı bıraktığını, kendilerine satılan taşınmazın ise malvarlığının çok küçük bir kısmı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 1939 doğumlu olan mirasbırakan E.. M..'ın 22.03.2005 tarihinde öldüğü, geride davacı ile ilk eşinden olma kızları davalılar Zeynep ile Ebru'nun mirasçı olarak kaldıkları, murisin çekişme konusu 77 parsel sayılı taşınmazın maliki iken 26.12.2001 tarihinde intifa hakkını üzerinde tutarak, çıplak mülkiyetini davalı kızları ile kızlarının annesi (boşandığı eski eşi) olan öteki davalı Fatma'ya 1/3 er paylarla satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, mirasbırakan tarafından yapılan temlikin kendisinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki; muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 günlü ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında miras bırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliği mümkündür. Başka bir anlatım ile murisin gerçek iradesi önem taşımakta olup, mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla temlikte bulunup bulunmadığının kuşkudan uzak bir şekilde kanıtlanması gerekmektedir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 190. maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunun 6. maddesi gereğince herkes iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olaya gelince, muris E.. M..'ın dava konusu 77 parsel sayılı taşınmazı mirasçıdan mal kaçırmak amacıyla davalılara temlik ettiği iddiasının kanıtlanması bakımından tanık deliline dayanılmış ise de, davacı vekili 27.06.2013 tarihli oturumda gösterdiği tanıkları dinletmekten vazgeçtiğini bildirmiştir. Öte yandan; akitte gösterilen bedel ile saptanan gerçek bedel arasındaki aşırı oransızlık tek başına muvazaanın kanıtı değildir.

Hâl böyle olunca, tenkis koşullarının da gerçekleşmediği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.