Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/19693 K.2014/6780

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacıların, 160 ada 31 parsel sayılı taşınmazda yer alan 8 ve 11 nolu bağımsız bölümleri davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kiraya vermek suretiyle kullandığını ileri sürerek 11.000.00.-TL'nın tahsili istemiyle eldeki davayı açtıkları, taraflar arasında yazılı bir kira sözleşmesi bulunmadığı ve davanın 6100 sayılı HMK(Hukuk Muhakemeleri Kanunu)'nun yürürlüğü döneminde açılarak sonuçlandırıldığı anlaşılmaktadır.

İddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden davanın, 6100 sayılı HMK'nun 4. maddesinde düzenlenen kira sözleşmesinden doğan uyuşmazlık niteliğinde olmadığı, davacı tarafın da 20/05/2012 tarihli ilk celsede davanın ecrimisile ilişkin olduğunu açıkça belirtmesi karşısında eldeki davanın ecrimisil istemine ilişkin olduğu açıktır. Ecrimisil davalarının mal varlığına yönelik davalardan olduğu kuşkusuz olup 6100 sayılı HMK.'nun 2. maddesinde dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığına ilişkin davalarda Asliye Hukuk Mahkemelerinin görevli olacağı düzenlenmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, görev kamu düzeni ile ilgili olup, davanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir usul kuralıdır.

Hal böyle olunca, ecrimisil istemine ilişkin eldeki dava, mal varlığına yönelik dava niteliği taşıdığından HMK'nun 2. maddesi doğrultusunda görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yanılgılı nitelendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.