KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/20185 E., 2014/8234 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2014
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL-BEDELİN TAHSİLİ
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacılar, ortak mirasbırakanları anneleri...'ın maliki olduğu 1828 ada 4 parsel sayılı taşınmazı muvazaalı olarak bedelsiz ve satış göstererek davalı oğlu ... ile dava dışı oğlu...'e temlik ettiğini, davalı ile dava dışı ...'in taşınmazı müteahhide vererek üçer daire aldıklarını, davalının dairelerden ikisini 3. kişilere sattığını ileri sürüp 11 no'lu dairenin tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini, üçüncü kişilere satılan dairelerin bedelinin miras payları oranında tahsilini istemişler; yargılama sırasında davalarını ıslah ederek 11 no'lu dairenin de üçüncü kişiye satılması nedeniyle bedelinin davalıdan tahsilini talep etmişlerdir.
Davalı, satışın gerçek olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.
Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece, "davalı ...'in 1959 doğumlu olup temlik tarihinde 22 yaşında olduğu, düzenli bir geliri bulunmadığı gibi tanık ifadelerinden muris ...'nin mali yardımları ile hayatını idame ettirdiği ve taşınmazdaki payı satın alacak düzeyde ekonomik güce sahip olmadığı, davacıların davalıyla pek görüşmedikleri, davalının annesiyle birlikte yaşadığı gibi hususlar birlikte değerlendirildiğinde, mirasbırakanın alım gücü olmayan ve birlikte yaşadığı erkek evladı olan davalıya yapmış olduğu pay temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amacıyla gerçekleştirildiği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi" gerektiğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği duruşma gideri (pul) yokluğundan reddedilerek gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/20185, K. 2014/8234, 21 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama