KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/20513 E., 2015/4914 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2015
- Mahkemesi
- BEYKOZ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 11/09/2013
- Numarası
- 2012/639-2013/463
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden paydaşı olduğu 19 ada 91 parsel sayılı taşınmazı dava dışı ............'dan 14.08.2012 tarihinde satın aldığını, davalıların taşınmazı işgal ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuştur.
Davalılar, ekonomik sıkıntıları nedeniyle tapudaki payın devredildiğini, davacıya geri ödeme yapıldığında tapunun iade edileceğinin kararlaştırıldığını, bedeli ödemek istemelerine rağmen kabul edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, müdahale olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle elatmanın önlenmesi davasının kabulüne; Ecrimisil isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 07.04.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat gelmedi temyiz edilen vekili Avukat .................... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ................ tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalıların davacıya ait 19 ada 91 parsel sayılı taşınmazdaki kat mülkiyeti kurulu olmayan binanın 5 numaralı dairesine haklı ve geçerli neden olmaksızın elattıkları belirlenmek suretiyle elatmanın önlenmesine, ecrimisil isteminin kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru olduğuna göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/20513, K. 2015/4914, 7 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama