Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/21321 K.2014/11141

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmaza davalının haksız yere elattığı gerekçesi ile ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, davacının, ecrimisile konu 957 ada 15 parsel sayılı taşınmazın malikinin kim olduğunun bilinmemesi sebebi ile taşınmazdaki hak ve menfaatlerinin korunması amacı ile Fatih 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 16.05.1990 tarihli, 1990/424 Esas, 1990/676 sayılı kararı ile kayyım olarak atandığı ve taşınmaza davalının haksız yere elattığını ileri sürerek eldeki davayı açtığı ve harç yatırmadığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki, somut olayda Kayyım, Hazineyi temsilen hareket etmemekte, kayyımlık görevi gereği gaip kişinin anılan taşınmazdaki hak ve menfaatlerini korumak için tasarrufta bulunmakta olup; harçtan muaf olduğunu söyleyebilmek mümkün değildir.

Hemen belirtilmelidir ki, harca tabi nitelik taşıyan bir davanın açıldığının kabul edilebilmesi için başvurma harcı ve peşin harcın alınması gerekeceği, harç ikmali sağlanmaksızın davanın devamına ve yargılamanın sürdürülmesine 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30. ve 32. madde hükümleri uyarınca olanak bulunmadığı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, dava açılırken yatırılması gereken başvuru ve nispi harcın davacı Kayyımdan tahsil edilmesi, bu gereklilik yerine getirildiği takdirde davaya devam edilerek işin esasına girilmesi gerekirken, anılan hususun gözardı edilerek sonuca gidilmiş olması doğru değildir.