KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/22209 E., 2014/13757 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Eylül 2014
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 4. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 21.01.2013 gün ve 247-42 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.
-KARAR-
Bilindiği üzere,492 sayılı Harçlar Yasasına bağlı I sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı yasanın 16.maddesi düzenlemesi ile de, temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tabi olacağı öngörülmüştür.
Öte yandan, HUMK'nun 434/I. (6100 s.K. 366.maddeleri yollamasıyla 344.md.) maddesinde temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi, 10.05.1965 tarih 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının; karar altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir. Ayrıca, HUMK'nun 434/III.(6100 s.K. 368, 344 md.) fıkrasında ise, harcın tamamının ödenmemesi halinde ne gibi işlem yapılacağının usul ve esasları gösterilmiş bulunmaktadır.
Somut olayda davacı kayyım, Hazineyi temsilen hareket etmemekte, 172 ada 29 parsel sayılı taşınmazda paydaş olan bir kısım gaip kişilerin hak ve menfaatlerini korumak amacıyla hareket ederek ecrimisil talebine yönelik itirazın iptali isteğinde bulunmaktadır. Bu durumda, davacı kayyımın harçtan muaf olduğunu söyleyebilme olanağı bulunmamaktadır.(Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 2011/3-243 E. ve 2011/39)
Dava dosyasında; davacı kayyım veya vekili tarafından “temyiz peşin ve başvuru” harçlarının yatırıldığına ilişkin bir bilgi ve belge yer almadığı gibi, mahkeme kalemince bu harçların hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği de belgelendirilmemiştir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/22209, K. 2014/13757, 8 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama