Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/2391 K.2013/6961

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; dava konusu 8 parsel sayılı taşınmazın müstakilen Türkiye Halk Bankası A.Ş. adına kayıtlı olup, davacının taşınmazı 09.01.2009 tarihinde edindiği, davalı tarafın kayda dayalı bir hakkının bulunmadığı ve davalıların fuzuli şağil olduğundan bahisle 7.000.00-TL ecrimisilin ödenmesi istemiyle açılan eldeki dava yönünden davacı bankanın harç muafiiyetinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davanın taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açıktır. Bu tür bir davada, HUMK.nun 4l3 ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 26. 27.28.30 ve 32. maddelerinin öngördüğü işlemin yerine getirilmesi ve gerekli olan harcın alınması zarureti vardır.

Bilindiği üzere, Harçlar Kanunu, harç alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesini hükme bağlamıştır. 492 sayılı kanunun 32. maddesinde ise yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı vurgulanmıştır.

Hal böyle olunca, öncelikle talep edilen ecrimisil bedeli üzerinden nisbi karar ve ilam harcının alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın harçsız görülmesi sonucunu doğuracak şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kabule göre de davacı taraf dava konusu taşınmazı 09.01.2009 tarihinde edindiği halde bu tarihten önceki dönem için de ecrimisile hükmedilmesi isabetsizdir.