KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2013/6184 E., 2013/7515 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- ANTALYA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 11/12/2012
- Numarası
- 2012/138-2012/561
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hemen belirtilmelidir ki; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden, davanın taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu; böyle bir davada, 1086 sayılı HUMK'nın 413. ve 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 16. maddeleri uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın, el atılan yerin değeri ile ecrimisil toplamından ibaret olacağı kuşkusuzdur .
Öte yandan, 492 sayılı Harçlar Kanunu, harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmayıp, anılan hususun mahkemece kendiliğinden gözetileceğini düzenlemiş ve buyurucu nitelikteki 32. maddesinde yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağını öngörmüştür.
Somut olayda, dava, ecrimisil isteği üzerinden harç yatırılmak suretiyle Sulh Hukuk Mahkemesinde açılmış ve dava değeri yönünden verilen görevsizlik kararı ile dosya Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, ancak görevsizlik kararına esas alınan dava değeri üzerinden harç ikmali yapılmadığı gibi, el atmanın önlenmesi isteği de harçlandırılmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuştur.
Hal böyle olunca, öncelikle davada ileri sürülen isteklerden el atmanın önlenmesi isteği ile ilgili olarak keşfen saptanan ya da saptanacak dava değeri üzerinden peşin harcın alınması, bu zorunluluk yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan hususlar gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2013/6184, K. 2013/7515, 14 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama