Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/7756 K.2013/9419

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 2045 parsel sayılı taşınmazda DSİ Genel Müdürlüğünün 11.05.2009 tarihli "yeraltı suyu arama iznine" dayalı olarak su kuyusu açmak üzere işlem yaptığını, ancak davalı belediye çalışanlarının kuyunun açılmasını durdurduklarını, bu tür kuyuların açılmasının belediye ruhsatına tabi olmadığını, müdahalenin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu ileri sürerek; davalının, taşınmazında bulunan yeraltı su kuyusu açmasının engellenmesi şeklindeki elatmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, karşı dava ile; sulama suyu temin amacıyla başlatılan çalışmaların belediye mücavir alanı içinde yapıldığını, İmar Kanunu 44. maddesi uyarınca belediye sınırları içinde yapılacak tesislerin Belediyeye bildirilmesinin zorunlu olduğunu, DSİ Genel Müdürlüğünce verilen arama izninin dava konusu taşınmaza ilişkin olmadığını belirterek sulama tesisinin niteliğinin tespiti ile tesisin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen karar, Dairece; “ ... gerekçeli kararda asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilirken, kısa kararda karşı dava yönünden bir karar verilmeyerek bu şekilde kısa karara çelişkili biçimde gerekçeli karar yazılmasının doğru olmadığı ” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı karşı davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-