Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.
Davacı, kayden malik olduğu 138 ada 6 parsel sayılı taşınmazda bulunan dubleks niteliğindeki 18 nolu bağımsız bölümün katlarının davalılar tarafından taksim edilerek işgal edildiğini, 2009 yılının 6. ayından bu yana süren işgalleri nedeniyle taşınmazı kullanamadığını ileri sürerek davalıların elatmasının önlenmesine ve ecrimisile karar verilmesini istemiştir.
Müdahil davacı, dava konusu taşınmazda 7/8 payla malik olduğunu, davalıların 18 aydan beri fuzuli olarak taşınmazı işgal ettiklerini beyanla davaya asli müdahil olarak katılmasına karar verilmesini, davalıların elatmalarının önlenmesine, kendi payına isabet eden 17.063,96 TL ecrimisilin haksız işgal tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.
Davalı Cevdet, öncelikle aktif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, ayrıca belirtilen bağımsız bölümün taşınmaz satış sözleşmesi ile eşi tarafından iyiniyetle satın alındığını, herhangi bir işgalin söz konusu olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Davalı Refika, dava konusu taşınmazla ilgisinin bulunmayıp, herhangi bir işgalinin de söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, elatmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin davacı açısından kısmen kabulüne, müdahil davacı açısından kabulüne karar verilmiş, karar davalı Refika tarafından temyiz edilmiştir.
Çekişme konusu 138 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 1/8 payının davacı M.. K.., 7/8 payının müdahil davacı Y.. Ö.. adına kayıtlı olduğu sabittir.
Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle elatmanın önlenmesi davalarını malik olan kişinin o yeri kullanan ve kullandıran aleyhine açabileceği; Küçükçekmece 1. Noterliği'nin 15/09/2009 tarih 24216 yevmiye nolu gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine göre dava konusu bağımsız bölümün davalı Refika tarafından diğer davalının eşine satmayı vaadettiği, bu şekilde taşınmazı kullandıran olarak davalı Refika'nın sorumlu olacağı belirlenmek ve bu olgu benimsenmek suretiyle işin esası hakkında yazılı olduğu üzere karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.
Bilindiği üzere; HUMK'nin 74. (HMK'nin 26.) maddesi hükmü gereğince; hâkim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.
Ne var ki, dava dilekçesinde 2009 yılının 6.ayından itibaren davalıların kullanımından bahsedildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı adına tescil tarihi olan 08/10/2008 tarihi itibari ile ecrimisil hesaplaması yapılarak mahkemece HUMK'nun 74.
(HMK'nun 26.) maddesine ayrılık teşkil edecek şekilde talepten fazlasına hükmedilmiş olması doğru değildir.
Davalı Refika’nın bu yöne ilişkin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri
verilmesine,07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.