Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/11697 K.2015/14617

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Davacı, kayden malik olduğu 269 ada 13 parsel sayılı taşınmazda bulunan 1 nolu bağımsız bölümün, davalılar tarafından haklı ve hukuki bir sebebe dayanmaksızın kullanıldığını ileri sürerek elatmanın önlenmesini istemiştir. Davalılar, çekişme konusu dükkan niteliğindeki taşınmazlarda geçerli kira sözleşmelerine dayanarak kiracı olarak bulunduklarını, fuzuli şagil olmadıklarını beyanla davanın reddini savunmuşlardır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, çekişme konusu 269 ada 13 parsel sayılı 591,41 m2 büyüklüğünde, avlulu kargir ev niteliğindeki taşınmazda bulunan 1 nolu bağımsız bölümün davacı adına. 2,3 ve 4 nolu bağımsız bölümlerin dava dışı ............... adına kayıtlı bulunduğu, taşınmaz üzerindeki binaya ilişkin 1956 tarihinde Belediye’den yapı kullanım izin kağıdı alındığı, bu izin ile 06/04/1967 tarihinde .............

Noteri tarafından onaylanmış liste beyanında ana yapının 4 bağımsız bölüme ayrılarak kat mülkiyetinin kurulduğu, 269 ada 13 parsel sayılı taşınmazla çevresindeki diğer taşınmazların 1999’lu yıllarda yıkılıp, çevresi ile beraber yerine ................’nın yapıldığı, bu nedenle yapının ilk hali ile mevcut durumunun birbirinden farklı olduğu, halihazırda zeminde betonarme 2 katlı işhanının mevcut olup, içinde irili ufaklı 50’nin üzerinde dükkan ve işyerlerinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 47/1. maddesine göre “Anayapının tümü harap olmuşsa, ana gayrimenkul üzerindeki kat mülkiyeti kendiliğinden sona erer”. Bu durumda malikler arasında paylı mülkiyet hükümleri uygulanır.

Öte yandan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 691.maddesi, müşterek mülkiyette mühim olan idari tasarrufların hüküm ifade edebilmesini pay ve paydaş çoğunluğu ile gerçekleştirilmiş olması koşuluna bağlamıştır. 06.05.1955 tarih 12/18 Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının ilk bendinde ifade edildiği üzere, müşterek mülkün kiraya verilmesi önemli idari tasarruflardandır. Değinilen yasal düzenleme ve yargısal uygulamaya göre pay ve paydaş çoğunluğuna dayanmayan kira sözleşmelerine geçerlilik tanıma olanağı yoktur.

Somut olayda, tapu kaydında bahsi geçen, kat mülkiyeti kurulu yapının 1999’lu yıllarda yıkılarak, yerine mimari projesi ve ruhsatı bulunmayan 2 katlı işhanının yapıldığı, binanın yıkılmasıyla kat mülkiyetinin son bulduğu, bu durumda davacı ve diğer bağımsız bölümlerin maliki olan dava dışı ..............’in paydaş haline geldiği, davalıların dava dışı paydaş ..............’in kiracısı olarak taşınmazı kullandıkları ve fuzuli şagil olmadıkları savunmasında bulundukları sabittir.

Hâl böyle olunca, yukarıdaki ilke, yasal düzenleme ve İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca araştırma ve inceleme yapılarak, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.