KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2014/14023 E., 2015/472 K.·Mahkemesi : Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2015
- Tarihi
- 11/02/2014
- Numarası
- 2007/352-2014/27
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, mirasbırakan .........'ın maliki olduğu 5347 ada 17 parsel sayılı taşınmazdaki 9 nolu meskeni mirasçı davalı .......... ile kızı diğer davalı ..........'in haksız kullanımı nedeniyle ecrimisil isteğiyle daha önce açtığı davada Ankara 25. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/262 Esas, 2002/876 Karar sayılı ilamı ile talebi doğrultusunda kabul kararı verilerek anılan kararın kesinleştiğini, sözü edilen dosyada bilirkişi tarafından belirlenen bakiye 2.562.208.000.-TL ecrimisil ile 29.03.2002 tarihinden itibaren dava tarihine kadar olan dönem için de 7.474.166.000.-TL ecrimisilin ve dava tarihinden sonraki dönem için de 3.400.00.-YTL olmak üzere ıslah suretiyle toplam 13.436.374.000.-TL ecrimisilin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davalı ........'in annesi yanında kalmakta olup kendisine husumet düşmeyeceğini, ecrimisil isteğinin zamanaşımına uğradığını, davacının muris ..........nin çocuğu olmadığı halde yolsuz şekilde nüfusa kaydının yapıldığını, muristen kalan daireyi davalı .............'in mirasçı sıfatıyla kullandığını, intifadan men edilmediğini, davacının da murise ait İstanbul ve Yolava'daki taşınmazları tasarruf ettiğini, davacıdan alacaklı olduğunu belirterek, takas mahsup yapılması gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, çekişme konusu taşınmaz ile davalı ..........'in takas mahsup talebine konu olan taşınmazlar gözetildiğinde, davacının 9.535.29.-TL, davalı tarafın ise 11.849.42.-TL alacağının olduğu, davanın yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .....................'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü..
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2014/14023, K. 2015/472, 15 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama