Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/14934 K.2014/19501

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, müstakilen ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacı kayyımın, dava konusu 356 ada 3 parsel sayılı taşınmazın haklı ve geçerli bir neden olmaksızın davalı tarafından kullanıldığını ileri sürerek eldeki davayı açtığı ancak gerek dava açılırken ve gerekse yargılama sırasında hiç harç yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda kayyım, Hazineyi temsilen hareket etmemekte, kayyımlık görevi gereğince, gaip kişinin anılan taşınmazdaki hak ve menfaatlerini korumak için tasarrufta bulunmaktadır. Bu nedenle eldeki davada kayyımın harçtan muaf olduğu söylenemez.

Bilindiği üzere, harca tabi bir davanın açıldığının kabul edilebilmesi için başvurma harcı ve nisbi peşin harcın alınmasının gerektiği, harç ikmali yapılmaksızın davanın devamına ve yargılamanın sürdürülmesine, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30. ve 32. madde hükümleri uyarınca olanak bulunmadığı, ayrıca anılan bu hususun, kamu düzenini ilgilendirdiğinden resen gözetilmesi gerektiği de kuşkusuzdur.

Diğer taraftan, hükümle birlikte karar ve ilam harcının davalıdan alınmasına karar verilmiş olması da, Harçlar Kanunu'nun 30. ve 32. madde hükümlerine aykırılığı ortadan kaldırmamakta ve davanın harçsız görülmesi sonucunu değiştirmemektedir.

Hal böyle olunca, dava açılırken yatırılması gereken harcın, davacı kayyımdan tahsil edilmesi, bu gereklilik yerine getirildiği takdirde davaya devam edilmesi gerekirken, anılan husus gözardı edilerek işin esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir.