Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/16348 K.2016/9958

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davalılardan Selahattin bakımından davanın reddine, davalı Kadir hakkındaki dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.11.2016 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı,

süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu 1442 ve 1444 parsel sayılı taşınmazlara, komşu parsel maliki ve kullanan davalıların haklı ve geçerli bir neden olmaksızın müdahale ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesi isteğinde bulunmuş, ıslahla davalılar tarafından yapılan binanın yıkılmasına ve ağaçların sökülmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, taşınmazlar arasında sınırı belirleyen çitlerin yıllar önce yapıldığını, dava konusu taşınmazlara herhangi bir müdahalelerinin bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılardan ...'in taşınmazlara yönelik müdahalesinin ispatlanamadığı gerekçesi ile bu davalı bakımından davanın reddine, diğer davalı...'in dava konusu taşınmazlara müdahalesi saptanmış ise de kullanım miktarı ve kiracılık ilişkisi içerisinde taşınmazları kullandığı ve davasının konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1442 ve 1444 parsel sayılı taşınmazlarda davacının kayden paydaş olduğu, davalıların ise taşınmazlarda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davalı Kadir, dava dışı paydaştan çekişme konusu taşınmazları kiralamak suretiyle kullandığını belirterek kiracılık savunmasında bulunmuş, mahkemece bu savunmaya değer verilerek davasının konusuz kaldığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, Türk Medeni Kanununun 691. maddesi hükmü ile 6.5.1955 tarih 12/19 sayılı İnançları Birleştirme Kararında öngörüldüğü üzere paylı mülkiyete tabi taşınmazlar bakımından geçerli bir kira sözleşmesinin varlığı pay ve paydaş çoğunluğunun bulunması koşuluna bağlıdır. Dava konusu taşınmazlarda kurulan kira ilişkisi yönünden pay ve paydaş çoğunluğunun bulunmadığı açıktır. Öyle ise, sözleşmenin kurulduğu tarih itibariyle geçerli bir kira ilişkisinin varlığından söz edilemez.

Somut olayda, pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadan düzenlenen kira sözleşmesine itibar edilerek davanın konusuz kaldığına karar verilmesi doğru olmadığı gibi, taşınmazları davalıların kullanıp kullanmadıkları, kullanıyorsa kimin kullandığı yönünde de yeterli araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmiştir.

Hâl böyle olunca, dosyadaki taraf beyanları ile tüm deliller değerlendirilmek ve gerektiğinde yeniden keşif yapılıp taraf tanıkları taşınmazların başında dinlenmek suretiyle dava konusu her bir taşınmazın kim ya da kimler tarafından kullanıldığının tespit edilip hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.