Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/16761 K.2015/988

Taraflar arasında birleştirilerek görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece asıl davanın kabulüne; birleştirilen davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu 184 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tamamının, davalı tarafından üzerine prefabrik bina inşa edilmek suretiyle işyeri olarak kullanıldığını, kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek 2000 yılından dava tarihine kadar geçen süre için 3.950,00.-TL ecrimisile karar verilmesini istemiş; yargılama sırasında talebini ıslah etmiştir.

Birleştirilen davada davacılar da, kayden paydaşı oldukları 184 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından haksız kullanımı nedeniyle 2000 yılından 7.11.2008 tarihine kadar geçen süre için 5.000,00.-TL ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, dava dışı bir kısım paydaşların rızası ile taşınmazı kullandığını, haksız işgalci olmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle asıl davanın kabulüne; birleştirilen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan delillerden ve dosya içeriğinden; dava konusu arsa vasfındaki 184 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 1/3 payının davacı ve birleştirilen davada davacıların murisi “Nuh oğlu Hüseyin” adına kayıtlı iken, 19.01.2006 tarihinde intikal yolu ile mirasçıları A..Y.., A..D.., H..E.., M.. K.., M..Ö..'a intikal ettiği, aynı tarihte mirasçı Müeyyet'in payını Münevver'e sattığı, 1/3 hisse veraseten iştirakli olarak A..Y.., A..D.., H..E.. ve M..

K.. adına kayıtlı iken ortaklığın giderilmesi nedeniyle 27.10.2008 tarihinde yapılan satış sonucu taşınmazın tamamının 07.11.2008 tarihinde N..H..ve N..T..l adına tescil edildiği, davalının 1999 yılında yaşanan depremlerden sonra dava dışı bir kısım paydaşların onayını almak suretiyle dava konusu taşınmaz üzerine prefabrik yapı yaparak burayı kullandığı anlaşılmaktadır.

Davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın taşınmaza elattığı, dava dışı paydaşların taşınmazın kullanımı için verdiği icazetin davacıları bağlamayacağı belirlenmek ve davalının zamanaşımı itirazı dikkate alınmak suretiyle ecrimisile hükmedilmesi kural olarak doğrudur. Davalının öteki temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

Ancak, asıl dava 21.03.2007 tarihinde 3.950,00.-TL ecrimisilin tahsili isteğiyle açılmış ve dava tarihine kadarki kullanım için talepte bulunulmuştur. Davacı vekili, 02.05.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile dava dilekçesindeki talebine ek olarak, dava tarihinden 07.11.2008 tarihine kadar belirlenen ecrimsilin de hüküm altına alınmasını istemiştir.

Mahkemece, eldeki dosyada ancak dava tarihinden öncesi için ecrimisil istenebileceği, dava tarihinden sonrası için belirlenecek ecrimisilin ayrı bir davanın konusunu oluşturduğu gözetilmeksizin 21.03.2007-07.11.2008 tarihleri arasındaki dönem için de ecrimisile hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, ıslah dilekçesinde ıslah edilen miktara ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmesi istendiği halde 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak tüm alacağa dava tarihinden itibaren faiz işletilerek talepten fazlaya hükmedilmesi de doğru değildir.

Öte yandan, asıl davanın davacısı Münevver, 19.01.2006 tarihine kadar çekişmeli taşınmazda 48/576 pay sahibi olup, bu tarihte kardeşi Müeyyet'in payını satın alarak 96/576 pay sahibi olmuştur. Bu durum dikkate alınmadan davacı Münevver için 21.03.2002 tarihinden 19.01.2006 tarihine kadar 96/576 pay üzerinden ecrimisil hesaplanması da isabetsizdir.

Kabule göre de, asıl ve birleştirilen davalar birleştirme kararından sonra da ayrı dava olma özelliklerini yitirmediğinden harç ve yargılama giderlerinin ayrı ayrı hüküm altına alınmamış olması da doğru değildir.