Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/18280 K.2017/1349

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ortak mirasbırakanları maliki olduğu 3157 parsel sayılı taşınmazdaki 11/24 payını mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla davalı vekili tarafından 1989 yılında diğer davalı kızı satış suretiyle devrettiğini, ’nin de çekişmeli taşınmazı üçüncü kişiye temlik ettiğini, ilk temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek keşfen saptanacak taşınmaz değerinin miras payları oranında davalılardan tahsilini, olmadığı takdirde tenkisini istemişlerdir.

Davalılar, çekişmeli taşınmazın 1982 yılında kamulaştırıldığını, bilahare kamulaştırma işleminden vazgeçilmesi nedeniyle muris bedeli ödemesi şartıyla taşınmazını geri alabileceğinin ortaya çıktığını, bedelin ise davalı ... tarafından hazineye ödendiğini, bu nedenle de muris tarafından taşınmazın devredildiğini, mal kaçırma gibi bir amacın söz konusu olmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin karar, Dairece; ‘’ …davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru değildir. ‘’ gerekçesiyle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı mirasçıları tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 21.03.2017 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat gelmedi, temyiz edilenler vekili Avukat ... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-