Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/20408 K.2017/1543

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babası ...’un maliki olduğu 124 ada 109, 116 ada 7, 109 ada 4 ve 22 parsel sayılı taşınmazların, murisin yaşlılığı ve hastalığından faydalanılarak dava dışı oğlu ...'in yönlendirmesi ile hileli yollarla el ve iş birliği içerisinde olduğu davalı ...’e temlik edildiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile mirasçıları adına tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiş, 09.04.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini miras payına hasretmiştir.

Davalı, taşınmazların mirasbırakanın özgür iradesi ile bağışlandığını, terekede başkaca taşınmazların bulunduğunu, saklı payın ihlal edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bağışlama işleminin geçerli olduğu ve tenkis talebinin de hak düşürücü sürede ileri sürülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı ve asli müdahil vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, hile hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteklerine ilişkindir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişme konusu taşınmazları mirasbırakan ...'ın 08.09.2005 tarihli resmi senet ile davalıya bağış suretiyle temlik ettiği, 1.4.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının bağış işleminde uygulama yerinin bulunmadığı, tenkis talebi yönünde ise mirasbırakanın 07.07.2008 tarihinde öldüğü, davanın 14.01.2013 tarihinde açıldığı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 571. maddesi gereğince 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği, öte yandan davacının talebinin miras payına yönelik olduğu,

hile iddiası yönünden mirasbırakana teban açılacak dava da; tereke, elbirliği mülkiyetine tabi olup mirasçılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunması nedeniyle tüm mirasçılar tarafından birlikte dava açılması gerektiği, davalının 3. kişi konumunda olduğu gözetilerek, davanın reddedilmiş olması bu gerekçe ile ve sonucu itibariyle doğru olduğuna göre; davacı ve asli müdahil vekilinin temyiz itirazı yerinde değildir.