Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/20717 K.2017/1447

Taraflar arasında görülen tahliye ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece ecrimisil isteminin kısmen kabulüne, tahliye istemi bakımından konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza haksız elatma nedeniyle tahliye ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 38 ada 10 parsel sayılı taşınmazdaki zemin kat 2 no’lu dükkan niteliğindeki bağımsız bölümü alacağına mahsuben cebri icra yolu ile 20/04/2012 tarihinde satın aldığını ve 22/06/2012 tarihinde adına tescil edildiğini,16/05/2012 tarihinde taşınmazın icra kanalıyla boş olarak kendisine teslim edilmesine rağmen davalı tarafından taşınmazın işgal edildiğini ileri sürerek davalının sözkonusu taşınmazdan tahliyesi ile tescil tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem için 2.000-TL ecrimisilin tahsilini istemiştir.

Davalı, kayıt maliki zannettiği kişinin oğlundan iyiniyetli olarak taşınmazı kiraladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın eski kayıt malikinin oğlu tarafından 01/09/2012 tarihinde davalıya kiralandığı, davalının bu tarihten dava tarihine kadar taşınmazı davacının rızası olmaksızın kullandığı, davalının kayıt maliki olmayan kişiyle yaptığı kira sözleşmesinin taşınmaz malikini bağlamayacağı gerekçesiyle ecrimisil isteminin kısmen kabulüne ve 01/09/2012- 19/12/2012 tarihleri arasındaki dönem için 903,22-TL ecrimisilin davalıdan tahsiline, dava konusu taşınmazın hükümden önce tahliye edilmesi nedeniyle konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacının, çekişme konusu dükkan niteliğindeki 2 no’lu bağımsız bölümü icra ihalesi ile satın aldığı ve 22/06/2012 tarihi itibariyle kayıt maliki olduğu, davalının ise kayıttan ve mülkiyetten kaynaklı bir hakkının bulunmadığı, sözkonusu bağımsız bölümün 16/05/2012 tarihinde boş olarak davacı yetkilisine teslim edildiği, davalının ise keşif esnasında 01/09/2012 başlangıç tarihli, dava dışı ile aralarında yapmış oldukları kira sözleşmesini dosyaya sunduğu, keşif tarihi itibariyle davalının çekişme konusu

./..

dükkanı kullandığının tespit edildiği, hükümden önce yazılan müzekkere üzerine 14/03/2014 tarihli tutanak içeriğiyle çekişme konusu işyerinin davalı tarafından değil başka bir işletme tarafından depo olarak kullanıldığının tespit edildiği, mahkemece bu tutanak esas alınarak çekişme konusu taşınmazın yargılama sırasında davalı tarafından tahliye edildiği kabul edilerek tahliye talebinin konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, yargılama sırasında davalının çekişme konusu taşınmaza müdahalesine son verip vermediğinin mahkemece şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, el atma olgusunun dava açıldıktan sonra sona erdiğinin veyahut dava açıldıktan sonra çekişme konusu taşınmazın tahliye edildiğinin ya da mülkiyet değişikliği sebebi ile davacının müdahale edilen bölümlerle ilgisinin kalmadığının ortaya konulması halinde tahliye isteğinin konusuz kalacağından tahliye isteği hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği açıktır.

Somut olaya gelince; tahliyesi talep edilen çekişme konusu taşınmazın fiilen mülkiyetten kaynaklı üstün hak sahibi kayıt malikine veya yetkili temsilcisine ya da usulünce yetkilendirilmiş vekiline teslim edilmedikçe ve bu husus mahkemece tereddütsüz bir şekilde tespit edilmedikçe kolluk marifetiyle yapılan tespit ve düzenlenen tutanak içeriği ile yetinilmek suretiyle çekişme konusu taşınmazın yargılama sırasında tahliye edildiğinin kabulü ve buna bağlı olarak konusuz kalan talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi doğru olmamıştır.