Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/20973 K.2015/7857

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, 79 parsel sayılı taşınmazın "park ve yol" olarak kullanıldığını, Eyüp 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/1133 Esas, 2004/125 sayılı Kararı ile 1981 tarihli, 1/5000 ölçekli, nazım imar planında park, yol ve çocuk oyun alanında kaldığı,

2003 tarihli, 1/5000 ölçekli ve 1/1000 ölçekli planlarda da mevcut durumunu koruduğu ve halen planda belirlenen amacı doğrultusunda kullanılmaya devam edildiği tespit edilerek taşınmazın Belediye adına tespit ve tapuya şerh verilmesine karar verildiğini, kesinleşen mahkeme hükmüne göre tespit edilen bu hususlar doğrultusunda 3194 sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca belediyeye bedelsiz terkin edilmesi gerektiği halde bu yolda yapılan başvurunun reddedildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptali ile belediye adına tesciline karar verilmesini istemiştir.Davalı,

221 sayılı Yasa uyarınca Hazine adına tescil edilen dava konusu taşınmazın 1935 yılından bu yana askeri amaçla kullanıldığını ve halen Milli Savunma Bakanlığına tahsisli olduğunu, fiili tahsis ile kamulaştırma yapılmış sayılacağını, İmar Kanunu 4/2. maddesi uyarınca imar planı yapılırken Milli Savunma Bakanlığının uygun görüşünün alınması gerektiğini, anılan Yasanın 11. maddesi uyarınca bedelsiz devralınamayacak alanlardan olduğunu, 2942 sayılı Yasanın 30. maddesi gereğince bedeli karşılığında alınabileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar dairece; "bilindiği üzere.

Anayasanın 141.maddesi hükmü gereği bütün mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Tarafların tüm delilleri toplanıp, tetkik edildikten ve HUMK'nun 376.maddesine göre son sözleri dinlenip duruşmanın bittiği bildirildikten sonra hâkimin, aynı Yasanın 388. maddesi uyarınca; tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları konular, çekişmeli konular hakkında toplanan kanıtların, kanıtların tartışılması, ret ve üstün tutma nedenleri, kanıtlanmış görülen olaylarla bunlardan çıkarılan sonuçlar ve hukuki nedenlerin tam olarak yazılması ve hüküm sonucunun da 389. madde de öngörülen biçimde tefhim etmesi asıldır.

Hükmün sonuç bölümünde de istek sonuçlarından her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve hakların birer birer açıkça şüphe ve tereddüt uyandırmayacak biçimde yazılması zorunludur. Ne var ki; mahkemece kurulan hüküm Anayasa ve Usul Yasasının değinilen hükümlerine uygun olmadığı, dosyaya toplanan belgeler ve delillerin sayılması ötesinde kararın gerekçe içermediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemenin açıklanan ilkeler doğrultusunda hükmün dayanakları delilleri irdeleyen, sonuca bağlayan gerekçelerle karar oluşturmak üzere hüküm bozulmalıdır" gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ......................'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-