KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2014/2120 E., 2015/311 K.·Mahkemesi : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ocak 2015
- Tarihi
- 07/03/2013
- Numarası
- 2012/215-2013/116
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde, temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.
Davacı, dava konusu arsa niteliğindeki ..ada 10 parsel sayılı taşınmazın S..B..Vakfı adına tapuda kayıtlı olup, taşınmaza davalı tarafından yol yapmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek ecrimisil isteği ile eldeki davayı açmıştır.
Davalı, davaya konu yolun 1983 yılından önce yapıldığını, 20 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini, ileri sürerek 2942 sayılı Kanunun geçici 6. maddesi gereğince davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, 2942 sayılı Kanununun geçici 6. maddesi uyarınca kamulaştırmasız elatma nedeniyle bedel davası açılabileceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu.. ada 10 parsel sayılı taşınmazın S.. B..Vakfı adına tapuda kayıtlı olduğu, B.. B.. Emlak ve İstimlak Müdürlüğü'nün 17.07.2012 tarihli yazısında davaya konu taşınmaz ile ilgili olarak kamulaştırma işleminin yapılmadığı ve taşınmazın 155,10 m2'lik bölümünün yolda kaldığının belirtildiği anlaşılmaktadır.
Bilindiği üzere; ecrimisil, taşınmazı haksız olarak elinde bulunduran işgalcinin, zilyet olmayan kayıt malikine ödemesi gereken bir bedeldir.
Somut olayda, kamulaştırma kararı almadan veya kamulaştırma işlemlerini tamamlamadan taşınmaza el koymuş bulunan idare, haksız işgalci konumundadır.
Hal böyle olunca, taraf delillerinin toplanarak işin esanın incelenmesi ve belirlenecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2014/2120, K. 2015/311, 14 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama