Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/22713 K.2017/3407

Taraflar arasında birleştirilerek görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı-davalı ve davalı-davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl dava, el atmanın önlenmesi, birleştirilen dava geçit hakkı kurulması isteklerine ilişkindir.

Davacı-karşı davalı, ... apartmanının maliki bulunduğu 8 parsel sayılı taşınmaza davalı tarafından izin alınmadan ve rızaları dışında merdiven inşa edildiğini, merdivenin imar planında yer almadığını ve taşınmazlarına tecavüzlü olduğunu ileri sürerek el atmanın önlenmesine ve yapının kaldırılmasına karar verilmesini istemiş, birleştirilen davanın reddini savunmuştur.

Davalı-davacı, her iki yapının da aynı müteahhit tarafından inşa edildiğini, tecavüzlü olduğu iddia edilen alanın kat maliklerinin ortak kullanımında olduğunu, ayrıca dava konusu alanın mimari projede yer aldığını belirterek davanın reddini savunmuş; birleştirilen davasında ise; merdivenli, yaya yolunun bulunduğu 8 parsel sayılı taşınmaz aleyhine, 11 parsel sayılı taşınmaz lehine geçit hakkı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleştirilen davalarının pasif husumet yokluğu nedeniyle ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Bilindiği ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 35. maddesinde düzenlendiği üzere apartman yöneticisinin görevleri arasında “kat malikleri kurulunca verilen kararların yerine getirilmesi ve ana gayrimenkulün gayesine uygun olarak kullanılması, bakımı ve onarımı" yer almakta olup, kat malikleri kurulunun verdiği yetkiye dayalı olarak yöneticinin dava açabileceğinde kuşku yoktur.

Somut olayda, asıl davada 15.02.2012 günü yapılan kat malikleri kurulu toplantısında davalı apartman yöneticiliği aleyhine, dava açması için yönetici ...’ya yetki verildiği, ...’nın tayin ettiği vekil tarafından davanın açıldığı, taraflar arasında uyuşmazlık konusu olan merdivenin fiilen davalı taşınmazın tüm kat malikleri tarafından kulanıldığı anlaşılmaktadır.

Özellikle, asıl dava elatmanın önlenmesine yönelik olup tapu iptali ve tescil davası gibi doğrudan kat maliklerinin mülkiyet hakkını ilgilendiren bir dava olmadığı gözetildiğinde, taşınmazın amacına uygun olarak kullanılması ve korunması için kat malikleri yararına olan hususlarda gerekli tedbirleri almakla görevli olan site yönetimine karşı açılan bu tür davalarda da kat malikleri adına temsilci sıfatı ile hareket edebileceği ve bunun için sitenin tüzel kişiliğinin bulunmasının da gerekmediğinin kabulü gerekir.

Bu durumda; davalı site yönetiminin kat maliklerini temsilen eldeki davada taraf ehliyeti bulunduğundan husumetin site yönetimine yöneltilmesi doğrudur.

Hal böyle olunca, asıl davada işin esasının incelenmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Asıl davada davacı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,

Birleştirilen davada davacı vekilinin temyizine gelince;

Birleştirilen davada; davacı taşınmazı lehine davalı taşınmazı aleyhine geçit hakkı kurulması istemi, mülkiyet hakkı ile sıkı sıkıya bağlı bulunan haklar arasındadır. Davacı apartman yönetiminin, kat maliklerinin mülkiyet hakkı ile sıkı sıkıya bağlı bir davayı açma yetkisi ve görevi olmadığı gözetilerek geçit hakkı kurulması istemine ilişkin davada, leh ve aleyhine geçit hakkı kurulacak taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer almaları zorunludur. Açıklanan nedenle davanın reddine karar verilmiş olması sonucu itibariyle doğrudur.