Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/230 K.2014/14139

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 116 ada 7 parsel sayılı taşınmazın müstakilen davacıya ait olduğu; davalıların veya Hazine'nin kayıttan kaynaklanan herhangi bir hakkının bulunmadığı; davacı davalıların taşınmazı kullanmasına engel olduklarını ve fidanlarının telef olması nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda davalıların 11/07/2012 tarihli cevap dilekçeleri, davalı M.. B.. ile davalı tanığı A.. Ş..'ın 21/03/2013 tarihli celsedeki beyanları ve davacı tanıklarının beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davalıların, davacıya ait taşınmazın mera olduğu iddiasıyla ve su borularına zarar verilebileceği bahanesiyle ağaç dikilmesine engel olmak suretiyle davacı taşınmazına müdahale ettiklerinin kabulü gerekir.

Öte yandan mahkemece tazminat istemine ilişkin olarak yapılan araştırmanın da hükme yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur. Zira fidanların telef olması nedeniyle oluştuğu iddia olunan zararın gerçek nedeninin müdahaleden kaynaklanıp kaynaklanmadığı ve tarafların kusur durumları tam olarak belirlenmeden eksik soruşturma ve yanılgılı değerlendirme ile sonuca gidilmiştir.

Hal böyle olunca, elatmanın önlenmesi bakımından davanın kabulüne, tazminat yönünden ise yukarıda açıklandığı şekilde gerekli inceleme ve araştırmanın yapılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.