Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/4237 K.2015/12937

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar ve ek karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 10.11.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat S.... H..... Ö..........n ile temyiz edilen vekili Avukat M...... F....... K.............. geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ..................tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiş ise de, yapılan ihtarata rağmen süresi içerisinde temyiz harç ve masraflarının yatırılmadığı gerekçesi ile 26.12.2013 tarihinde verilen ek kararla; davalı tarafın temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; temyiz harç ve masraflarının yatırılması konusunda gönderilen tebligatın davalı vekiline 10.10.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve davalı vekilinin de 11.10.2013 tarihinde PTT kanalı ile ihtaratta belirtilen masrafları yatırdığı, diğer bir söyleyişle verilen kesin süre içerisinde temyiz harç ve giderlerini karşıladığı görülmektedir.

O halde, yerel mahkemenin 26.12.2013 tarihli EK KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA.

Davalı vekilinin işin esasına ilişkin temyizine gelince;

Davacı, 759 parsel sayılı taşınmazdaki davalı payının bir kısmını 26.07.2001 tarihinde satın aldığını, ancak davalının taşınmaza bir takım tesisler yapıp kullanmak suretiyle 2796 m2'lik payına müdahale ettiğini, bu nedenle daha önceki döneme ilişkin Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/331 Esas sayılı dosyasından ecrimisil talepli dava açtığını, buna rağmen davalının fazla kullandığı 2796 m2'lik bölüm bakımından halen işgalini sürdürdüğünü, taşınmazdan yararlanamadığını, davalının ise elinde bulundurduğu süre boyunca taşınmazdan halı saha olarak yararlanıp gelir elde ettiğini ileri sürerek, 13.09.2006 tarihinden bu yana şimdilik 40.000.-TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ıslahla ecrimisil miktarını yükseltmiştir.

./..

Davalı, çekişme konusu taşınmazın bir kısmında kamulaştırma yapıldığını, kalan kısmı ise fiili taksim durumuna göre kullandığını, intifadan men koşulunun oluşmadığını, taşınmazın vasfının boş tarla olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, çekişme konusu taşınmazda davacının kullandığı bölümün olmadığı ve taşınmazdan yararlanan davalı paydaştan ecrimisil istemekte haklı olduğu gerekçesi ile ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişmeye konu tarla vasıflı 759 parsel sayılı taşınmazda tarafların dava dışı Şerife Yılmaz ile birlikte paydaş oldukları, taşınmazın sicil kaydında, krokisinde (C) harfi ile gösterilen 4114 m2'lik bölümünde K....... E..........

A.Ş.'nin intifa hakkı olduğuna dair şerh bulunduğu, davacının aynı yerle ilgili 26.07.2001 – 02.03.2006 tarihleri arası için davalı aleyhine ecrimisil talebiyle 02.03.2006 tarihinde açtığı davanın Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24.10.2011 tarih, 2010/331 Esas, 2011/436 Karar sayılı kararı ile kısmen kabul edilerek davalının payından fazla kullandığı 2796 m2'lik bölüm için 01.05.2003 – 02.03.2006 tarihleri arası için kira esasına göre toplam 40.348,14.-TL ecrimisile hükmedildiği, anılan kararın Y...............

Hukuk Dairesi'nin 25.04.2012 tarihli ilamı ile onandığı ve karar düzeltme yoluna gidilmeyerek kesinleştiği, 69460 m2 olan taşınmazın yenileme kadastrosu ile 01.04.2011 tarihinde 1336 ada 54 parsel numarası ile 66.365,17 m2 olarak tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; çekişme konusu taşınmazda davacı da paydaş olduğu halde taşınmazdan yararlanamadığı, payına karşılık çekişmesiz olarak kullanabileceği bölümün bulunmadığı, intifadan men koşulunun da gerçekleştiği belirlenmek suretiyle ecrimisil isteğinin kabulüne karar verilmiş olmasında kural olarak bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, davacının daha önce aynı taşınmazla ilgili aynı davalıya karşı açmış olduğu ecrimisil davasının Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24.10.2011 tarih, 2010/331 Esas, 2011/436 sayılı kararı ile kısmen kabul edilerek 01.05.2003 – 02.03.2006 arasındaki dönem için ecrimisilin hüküm altına alındığı ve derecattan geçmek suretiyle kararın kesinleştiği gözetildiğinde, sözkonusu ilamın eldeki davada bağlayıcı olacağı, taşınmazın niteliğinde bir değişiklik olduğu da ileri sürülmediğine ve davacı tarafça 2006 yılından itibaren ecrimisil istendiği dikkate alındığında,

kesinleşen dosyada kira esasına göre 2006 yılı için belirlenen miktara ÜFE artış oranının yansıtılması suretiyle sonraki dönem için ecrimisil hesabı yapılması, öte yandan; davacının aynı taşınmazla ilgili dava dışı paydaşa karşı da aynı iddialarla dava açtığının ileri sürülmüş olması karşısında, anılan dava dosyasının da getirtilip değerlendirilmesi, ondan sonra varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.