Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/4882 K.2015/14634

Taraflar arasında görülen davada;Davacı,1979 yılında davalı ile birlikte kendisini evlat edinen amcaları olan ortak mirasbırakan ...........................'nun 952 ada 640 parsel sayılı taşınmazın 23 nolu bağımsız bölümdeki payını dava dışı paydaşlardan ....................'e verdiği 10.04.2000 tarihli vekâletname ile 11.04.2000; aynı yerdeki 19 nolu bağımsız bölümü ise bizzat 30.11.2000 tarihli satış aktiyle davalıya temlik ettiğini, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapuların iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, satış işlemlerinin gerçek olduğunu, 23 nolu bağımsız bölümdeki murisin payı dışında diğer 8 paydaşın payını da aynı akitle satın aldığını, murisin başka taşınmazlarının da bulunduğunu belirtip davanın reddini savunmuş; yargılama sırasında ise murisin hayatının son yıllarındaki her türlü ihtiyacını karşıladığını bildirmiştir.Mahkemece, 23 nolu bağımsız bölümün mirasbırakan ile birlikte diğer paydaşların tamamının aldığı karar ile bedeli mukabilinde davalıya satışının yapıldığı, satışın gerçek olduğu,

19 nolu bağımsız bölümü ise murisin paylaştırma kastı ve minnet duygusu ile temlik ettiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 15.12.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ...................., Av. ..................... ile temyiz edilen vekili Avukat ............... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı.

Bilahare Tetkik Hakimi .................... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, mirasbırakan tarafından yapılan temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiasının 6100 sayılı HMK. nun 190. ve 4721 sayılı TMK. nun 6. maddeleri uyarınca davacı tarafından kanıtlanamadığı gözetilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir.