Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/5367 K.2015/4519

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Şükrü raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü

-K A R A R-

Davacı, kayden maliki olduğu 11700 parselde kayıtlı 9 numaralı bağımsız bölümü davalı A.. R..'ya olan borcundan dolayı hakkında Bakırköy 16.İcra Müdürülüğü'nün 2011/7056 sayılı dosyasında başlatılan takip nedeniyle diğer davalı tüzel kişiye ihale edildiğini, ancak yapılan ihalenin yolsuz olduğunu zira icra dosyasındaki tüm tebligatların usulsüz olup, mernis adresi yerine mahalle muhtarlığına bırakıldığını ileri sürüp tapu iptal tescil isteğinde bulunmuş, yargılama sırasında 24.10.2013 tarihli duruşmada davacı vekili tarafından, davacının şizofren hastası olduğu bildirilip buna ilişkin 18.04.1985 tarihli tıbbi belgeler dosyaya sunulmuştur.

Mahkemece, hukuki dayanağı bulunmadığından ve ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 52.maddesi “ Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olmayanlar davada kanuni temsilcileri, tüzel kişiler ise yetkili organları tarafından temsil edilir.” hükmünü içermektedir.

Ne var ki, vekil marifetiyle açılan ve yürütülen davada, vekili tarafından davacının şizofren hastası olduğu bildirdiği halde, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde “ Görevlerini yaparlarken vesayet altına alınmayı gerekli kılan bir durumun varlığını öğrenen idari makamlar, noterler ve mahkemeler, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar.” şeklinde ifade edilen amir hükmü gereğince işlem yapılmayarak davanın esası bakımından karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, davacı Kesim'in kısıtlanmasını gerekli kılacak ölçüde akıl hastalığı ve akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, bulunuyorsa kısıtlanması amacıyla anılan Kanun hükmü uyarınca vesayet makamına bildirimde bulunulması, kısıtlanması halinde husumete izin kararı da alınıp, işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, sözü edilen hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.