Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.
Mahkemece, davalılara ait binanın ruhsatlı olmadığı, kesinleşmiş yıkım kararı olduğu, mevcut hali ile ruhsatlandırılmasının da mümkün olmadığı gerekçesi ile elatmanın önlenmesi ve yıkım istemlerinin kabulüne, ecrimisil isteminin reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile dava konusu olan yapının imar uygulaması sonucu davacı taşınmazına taşkın hale geldiği saptandığına göre İmar Kanununun 18.maddesinin uygulanmasının gerekeceği kuşkusuzdur. İmar uygulaması kamusal bir tasarruf olup, bu tür durumlarda taşkın bina sahibinin kötü niyetinden de söz edilemeyeceğinden, taşkın yapı sahibi ecrimisildende sorumlu tutulamaz. Bu durumda davacıların temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.
Davalının temyiz itirazlarına gelince;
Davacıların maliki oldukları 1882 ada 2 parsel sayılı taşınmaza, komşu 1882 ada 1 parsel maliki davalıların taşkın bina yapmak suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve yıkım istemi ile Fethiye 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/457 E. sayılı dosyası ile açtıkları davada, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen kararın Dairece; “..imar uygulaması sonucu dava konusu binanın davacılara ait parsele taşkın hale geldiği gözetilerek muhtesatın kaim bedelinin mahkeme veznesine depo edilmesinden sonra elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesi gerektiği…”gerekçesiyle bozulduğu,
bozma sonrası binanın rayiç değeri olarak belirlenen bedeli depo etmek üzere davacılara kesin süre verildiği, davacıların kesin süreye riayet etmeyip davayı müracaata bıraktıkları ve bu nedenle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, bu kez aynı iddialarla 19/12/2012 tarihinde eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
./..
Bilindiği üzere; yasal ayrıcalıkların dışında ayrılmaz parçanın (mütemmim cüz'ün) mülkiyeti ve buna bağlı olarak tasarruf hakkı üzerinde bulunduğu arza bağlıdır. Bu husus M.K.nun 684. maddesinde açıkca vurgulanmıştır.
Ne var ki, yürürlükten kalkmış olan 6785 sayılı yasanın l605 sayılı yasa ile değişik 42/c ve halen yürürlükte bulunan 3l94 sayılı İmar Yasası’nın l8. maddelerinde özel hükümler getirilmek suretiyle ayrılmaz parça (mütemmim cüz) olan yapı ile arz arasındaki hukuki ilişki kesilmiş bazı durumlarda yapı, üzerinde bulunduğu yerin malikinden başkasına bırakılarak imar parsellerinin oluşturulabileceği öngörülmüştür.
Böylece yapıların bedelleri ilgili parsel sahiplerince yapı sahibine ödenmediği veya aralarında bu yönde bir anlaşma yapılmadığı yada ortaklığın giderilmesi davası açılmadığı sürece bu yapıların ömürlerini dolduruncaya kadar eski sahiplerine kullanma imkanı sağlanmıştır.
Öte yandan, zeminin maliki olan kişinin taşınmazı bizzat kullanma yetkisi sınırlanmış, ayrılmaz parça (mütemmim cüz) durumunda olan yapı üzerinde tasarruf etme gücü özel yasa ile kısıtlanmıştır.
298l sayılı yasanın 3290 sayılı yasa ile değişik l0/c maddesi de aynı doğrultuda hüküm getirmiştir.
Gerçekten bir kimse kendisine veya yasanın himaye ettiği bir hakka dayanarak üçüncü bir şahsa ait bir taşınmaz üzerine ayrılmaz parça (mütemmim cüz) niteliğinde yapı inşaa etmiş, imar uygulaması sonucu bu yer davacıya ait imar parseli içerisinde kalmış ise, kendi arzu ve iradesi dışında idari kararla oluşan bir durum söz konusu olduğundan kusurlu sayılamaz. İşte bu nedenle yukarıda değinildiği gibi yasa koyucu imar parseli malikine karşı yapı sahibini koruma zorunluluğunu duymuştur.
Hal böyle olunca, davalıya ait yapının imar uygulaması sonucu davacıya ait imar parseli içinde kaldığı saptandığından 3194 sayılı yasanın 18.maddesi uyarınca davacılara binanın taşkın kısmının bedelinin, eğer o kısım yıkıldığında tüm binayıkılacak ise tüm binanın dava tarihindeki kaim bedelini mahkeme veznesine depo etmeleri için süre verilmesi, bedelin yatırılması durumunda elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinin kabul edilmesi, aksi halde davanın reddedilmesi gerekirken değinilen hususlar gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Davalıların bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.