Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/8347 K.2015/8467

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Almanya’da yaşadığını, 2001 yılında işlerinin bozulması ve iflas etmesi nedeniyle, Türkiye’ye kesin dönüşüne kadar kiralarını almak, kullanmak ve ileride iade şartı ile 255 parsel sayılı taşınmazdaki 5 nolu bağımsız bölüm ile, 1829 parseldeki 6 nolu bağımsız bölümü, o sıralarda 10 yaşında bulunan davalı kızına bağışladığını, 2011 yılı Aralık ayında izne geldiğinde, kesin dönüş yapacağı için taşınmazların iadesini istediğinde, davalının iade etmeyeceğini bildirdiğini, bağıştan rücu şartlarının oluştuğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile adına tescili istemiştir.

Davalı, annesinin ölümünden sonra teyzeleri ve anneannesi tarafından bakıldığını, kendisinin Türkiye’de, davacının ise Almanya’da yaşadığını, bağıştan rücuyu haklı kılabilecek hiçbir davranışının olmadığını, hakdüşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. ... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-