Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/8762 K.2014/13745

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, davacı ve davalı vekilleri tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir. Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delilerden; davaya konu 14 parsel sayılı taşınmazın İsmihan Sultan Vakfı Manevi Şahsiyeti adına kayıtlı olduğu, vakıflar idaresi ile İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü arasında düzenlenen ön tahsis protokolü uyarınca taşınmazın restore edilip, kesin tahsisi yapılıncaya kadar sağlık ocağı olarak kullanılmak üzere davalı Sağlık Bakanlığına tahsis edildiği, restorasyon ve onarım işleri için azami 3 yıl süre belirlendiği, yine 2001 yılı için aylık 14.000.000 TL tahsis bedeli öngörüldüğü, sonraki yıllarda ise T.E.F.E. oranında artış yapılacağının kararlaştırıldığı,

İstanbul İl Sağlık Müdürlüğünün restorasyon projelerinin hazırlanması amacıyla bir takım girişimlerde bulunduğu, ancak Sağlık Bakanlığı tarafından restorasyon işinin ekonomik olmaması nedeniyle başka bir bina kiralanarak işin çözüme kavuşturulmasının 16.07.2004 tarihli yazı ile İl Sağlık Müdürlüğünden istenildiği, bunun üzerine davacı Vakıflar Bölge Müdürlüğünün de 07.06.2005 tarihli yazısı ile taşınmazın boşaltılarak teslimini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı, çekişmeli taşınmazın hiçbir akdi ve kanuni sebebe dayanmaksızın davalı tarafından sağlık ocağı olarak kullanıldığını ileri sürerek, 01/03/2002 tarihi ile 28/02/2007 tarihi arasındaki dönem için 73.120,00 TL ecrimisilin ödetilmesi isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Hemen belirtmek gerekir ki; davacı vekilinin 06.11.2013 tarihli oturumda, bilirkişilerin hesaplamış olduğu miktardan 51.440,00 TL tutarın haksız kullanım bedeli olarak tahsiline karar verilmesini istediği, mahkemece de anılan miktar üzerinden ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verildiği anlaşıldığından, davacı tarafın temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalı tarafın temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere ecrimisil, kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle kayıt malikine ödemekle yükümlü olduğu en azı kira geliri, en çoğu ise mahrum kalınan gelir kaybı olan bir tür haksız kullanım tazminatıdır.

Somut olayda, ecrimisil istemine konu olan taşınmaz davacı vakıflar idaresi tarafından ön tahsis protokolü ile davalı bakanlığın kullanımına bırakılmış olup, anılan protokolde tahsis bedeli de öngörülmüştür. Bu durumda, davalının işgalci ve kötüniyetli zilyet olduğundan söz edilmez. Davacı Vakıflar idaresi 07.06.2005 tarihli yazısı ile taşınmazın boşaltılmasını istediğine göre, bu yazının tebliğ edildiği tarihten önceki dönem için davalının ecrimisille sorumlu tutulması olanaklı değildir.

O halde, taşınmazın boşaltılması istemini içeren 07.06.2005 tarihli yazının tebliğ edildiği tarihten itibaren davalının fuzuli şagil durumuna düştüğü gözetilerek, tebliğ tarihi ile 28.02.2007 tarihi arasındaki dönem için ecrimisile karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere 04.05.2002 tarihinden itibaren hesaplanan ecrimisilin hüküm altına alınmış olması doğru değildir.