Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/9276 K.2014/18306

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 25.11.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı M.. K.. geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilenler vekili Avukat gelmedi, yokluğunda yok duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davanın, el atmanın önlenmesi bakımından 10.000,00-TL, ecrimisil bakımından 30.800,00 TL harca esas değer bildirilerek ve 10.000,00 TL üzerinden harçlandırılarak açıldığı, ecrimisil yönünden başlangıçta ve yargılama sırasında hiç harç yatırılmadığı anlaşılmaktadır.

Gerçekten de, kayden davacılara ait bağımsız bölümü kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkı bulunmayan davalının tasarruf etmesi nedeniyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle, elatmanın önlenmesine ilişkin kararın ONANMASINA.

Öte yandan; iddianın içeriği ve ileri sürülüş biçiminden davanın taşınmaz malın aynına ilişkin olduğu ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu açıktır. Bu tür bir davada, 492 sayılı Harçlar Kanununun 16.maddesi uyarınca dava değerinin ve buna göre alınacak harcın elatılan yerin değeri ile talep edilen ecrimisil toplamından, elatmanın önlenmesi isteğinin yanında yıkım isteği de varsa dava değeri elatılan yerin değeri ile yıkımı istenilen yapı değerinin toplamından (4.3.1953 tarih 10/2 Sayılı İ.B.K.) ibaret olacağı kuşkusuzdur.

Ayrıca, Harçlar Kanunu, harç alınmasını veya tamamlanmasını yanların isteklerine bırakmamış; değinilen yönün mahkemece kendiliğinden (re'sen) gözetilmesini hükme bağlamıştır. 492 sayılı Kanunun 32.maddesinde ise yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemlerin yapılamayacağı vurgulanmış 30. madde hükmünde de "...muhakeme sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa yalnız o celse için muhakemeye devam olunur; takip eden celseye kadar noksan değer üzerinden peşin karar ve ilam harcı tamamlanmadıkça davaya devam olunmaz. 6100 sayılı Yasanın 150. maddesinde gösterilen süre içinde dosyanın muameleye konulması noksan olan harcın ödenmesine bağlıdır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Bu nedenle mahkemece, ecrimisil bakımından nisbi harç alınmaksızın davanın ikamesi ve yürütülmesi yasal olarak olanaklı değildir.

Hal böyle olunca; talep edilen ecrimisil değeri üzerinden peşin harcın alınması, bu gereklilik yerine getirildiği takdirde davaya devam edilerek ecrimisil yönünden işin esasına girilmesi gerekirken ecrimisil davasının harçsız görülmesi sonucunu doğuracak şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de, davacı arsa sahipleri ile yüklenici arasındaki kat karşılğı inşaat sözleşmesine göre yapılan binada bulunan dava konusu yeri yükleniciden harici satış sözleşmesi ile satın aldığı gerekçesiyle taşınmazı tasarruf eden davalının, davacılar ve yüklenici aleyhine açtığı Mersin Tüketici Mahkemesinin 2007/117 E. 2008/24 K sayılı dosyasındaki tapu iptal ve tescil talebinin reddedilerek 19.12.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, bu tarihten itibaren davacıların ecrimisile hak kazanacakları gözetilerek yaptırılacak ecrimisil hesabının sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davalı aleyhine fazla ecrimisile karar verilmiş olması da isabetsizdir.