Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/9391 K.2015/8829

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . .. 'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacılar, paydaş oldukları 29 parsel sayılı taşınmazlarını beş yıldır tüm uyarılarına rağmen davalının kullandığını ileri sürerek haksız elatmanın önlenmesi ve beş yıllık 5000,00 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davacıların izni ile taşınmaz üzerine ahır ve kulübe yaparak 1989 yılından bu yana kullandığını, yapılar nedeniyle taşınmaz bedelinin tespit edilerek bedeli karşılığı taşınmazın verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının davacılar taşınmazına elatmasının önlenmesine, 4.500,00 TL. ecrimisilin yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişme konusu 29 parsel sayılı taşınmazın 27.03.2008 tarihinde yapılan kadastro tespitinde 1982 tarihli harici satış nedeniyle 3402 sayılı Yasanın 13/B a-b maddesi uyarınca 1/2 paylı olarak davacılar Selahattin Akkurt ve Gülenaz Akkurt adına tespit edilerek 27.06. 2012 tarihinde tapuya tescil edildiği, davalının kayıtla ilgisinin bulunmadığı saptanmıştır.

Davalı kabulü ve tanık beyanlarıyla 1989 yılından itibaren davacılara ait taşınmazının davalı tarafından haksız olarak kullanıldığı saptanarak elatmanın önlenmesi davasının kabulüne karar verilmesi doğru olduğu gibi TMK'nun 724. maddesi uyarınca usulünce açılmış bir dava bulunmadığına göre davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

./..

Davalının ecrimisile yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar, son beş yıllık davalı kullanımına onayları bulunmadığını ileri sürerek beş yıllık ecrimisil talep etmişlerdir.

Bilindiği üzere, ecrimisil kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu haksız kullanım tazminatıdır.

Uyuşmazlık, davaya konu edilen beş yıllık dönem de taşınmazda ki davalı kullanımının davacıların onayına dayalı olup olmadığı başka bir değişle davacıların onaylarını geri aldıklarını ispat külfetinin kimde olduğu noktasında toplanmaktadır.

Bilindiği üzere, Türk Medeni Kanununun 6. maddesine göre, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını isipatla yükümlüdür. Bir vakıa da kendi lehine sonuç çıkaran taraf o vakıayı ispat etmelidir. Bu taraf davacı olabileceği gibi davalı da olabilir.

Keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler ve davacı tanığı Selçuk Demir, davacı Selahattin'in 1989 yılında köyden ayrılmasından sonra taşınmazı davalının hayvan barınağı olarak kullandığını, davalı kullanımının Selahattin'in onayına dayalı olup olmadığını bilmediklerini ifade etmişler, davacı tanığı Çetin ise Selehattin'in köyden ayrılırken taşınmazı davalıya bıraktığını bildirmiştir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazı 1989 tarihinden itibaren davalının kullandığı anlaşılmakta olup bu konu mahkemenin de kabulündedir. Bu durumda; uzun süreli onaya dayalı kullanımda onayın dava tarihinden beş yıl önce geri alındığının davacı tarafça ispatı gerekir. Davacılar, dava tarihinden önce onaylarını geri aldıklarını usulünce gösterdikleri delillerle kanıtlayamadıklarına göre dava açılmakla onayın geri alındığının kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, dava tarihinden önceki dönemde davalı kullanımının kötü niyetli sayılamayacağı gözetilerek ecrimisil isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde ecrimisile hükmedilmesi doğru değildir.