Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/10045 K.2018/10255

.....

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece birleştirilen 2004/39 E sayılı davada davacıların ve asıl dava davacılarının dava konusu 117 ada 2 parsel(eski 779 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen gelen 2884 parselden oluşan) sayılı taşınmazın tapu kaydının iptaline ilişkin davalarının feragat nedeniyle reddine, birleştirilen davada (2010/129 E.) davacıların .....’dan ...'a yapılan devre ilişkin açtıkları tapu iptal ve tescil davasının feragat nedeniyle reddine,

117 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan devirlerin muvazaalı olduğu gerekçesi ile asıl ve birleştirilen 2010/129 E sayılı davaların kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılardan Hayri ve ... tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-K A R A R-

Asıl ve birleştirilen davalar muris muvazaası hukusal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, birleştirilen 2004/39 Esas sayılı davada davacıların ve asıl dava davacılarının dava konusu.....117 ada 2 parsel sayılı taşınmazın (eski 779 parsel sayılı taşınmazdan ifrazen gelen 2884 parselden oluşan) tapu kaydının iptaline ilişkin davalarının feragat nedeniyle reddine, birleştirilen dava (2010/129 E.) davacılarının ....... ...'a dava konusu taşınmazın 2000/36510 hissesinin devrine ilişkin işlemin muvaazaalı olduğuna dayalı tapu iptal ve tescil davasının feragat nedeniyle reddine, 117 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden yapılan devirlerin muvazaalı olduğu gerekçesi ile asıl ve birleştirilen 2010/129 E sayılı davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

./..

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, 1914 doğumlu mirasbırakan .....

2006 yılında ölen oğlu .....’nın eşi.....ile murisin ikinci eşi ....., asıl davada davacı çocukları ...... kaldıkları, diğer davalı ...’nin davalı ...’nin eşi olduğu, mirasbırakanın çekişme konusu 779 parsel sayılı taşınmazdaki 18255/36510 payından 15255/36510 payını uhdesinde bırakarak 2000/36510 payını davalı oğlu ......’ye, 1000/36510 payını ise davalı gelini ......’ye 30.12.1992 tarihinde satış yolu ile temlik ettiği, 779 parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek 2883 ve 2884 parsellere ayrıldığı, daha 2883 parselin 117 ada 1 ve 2884 parselin ise 117 ada 2 parsel numaralarını aldığı,

yapılan taksim ve ifraz işlemleri neticesinde 117 ada 1 parselin davanın tarafları ve dava dışı mirasçılar adlarına kayıtlı hale geldiği, 117 ada 2 parselin ise murisin eşi Hatice adına kayıtlı iken 24.01.2003 tarihinde bağış yolu ile birleştirilen dava davalısı .....

Belediyesi’ne devredildiği, yargılamanın devamı sırasında davacılar tarafından sunulan 31.12.2014 tarihli dilekçeleri ile 117 ada 2 parsel hakkındaki davalarından, yine birleştirilen 2010/129 E sayılı dava davacılarının sunduğu 23.10.2014 tarihli dilekçeleri ile ise murisin eşi Hatice’den davalı ...’ye devredilen pay yönünden açtıkları davadan feragat ettikleri anlaşılmaktadır.

Bilindiği ve Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesinde düzenlendiği üzere “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olayların varlığını ispatla yükümlüdür.” Yine 6100 sayılı HMK’nun 190/1.maddesi gereğince “ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

Somut olayda, dinlenen davacı tanıkları olayı ve muvazaa iddialarını aydınlatır şekilde beyanda bulunmamışlar, davalı tanıkları ise yapılan işlemlerin gerçek satış olduğunu bildirmişlerdir.

Bu somut olgular yukarıdaki ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde dava konusu temlik işlemlerinin gerçek satış olduğu, temliklerin muvazaalı olmadığı,davacıların muvazaa iddialarının kanıtlanamadığı sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca asıl ve birleştirilen davaların tümden reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.