KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2015/11624 E., 2018/10404 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mayıs 2018
Karar Metni
292 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
.... Taraflar arasındaki davadan dolayı .... Hukuk Mahkemesinden verilen 26.03.2015 gün ve 2011/706 Esas, 2015/97 Karar sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.
- KARAR-
Temyiz incelemesine esas olmak üzere;
1- Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalılardan ... ve ...’a gerekçeli karar tebliğlerinin adı geçen davalıların mernis adresleri araştırılmaksızın, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapıldığı görülmektedir. 6099 sayılı Yasa ile yapılan değişikliklerden sonra TK 35. maddeye göre tebliğ yapılabilmesi, tebliğ yapılacak muhatabın mernis adresinin bulunmaması koşuluna bağlanmıştır.
Bu itibarla; davalılardan ... ve ...’a yapılan tebligatlar usulsüz olduğundan, adı geçen davalıların kayıtlı mernis adresleri araştırıldıktan sonra gerekçeli kararın anılan davalılara usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın temyiz incelemesine esas olmak üzere gönderilmesi,
2- Mahkeme kararı davalı ... tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere, 6100 sayılı Kanun'un 336/3. maddesinde adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a yapılacağı, 337/1. maddesinde de duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği; böylece, temyiz aşamasında adli yardım talebi hakkında karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait olacağı düzenlenmiştir.
Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; adli yardım talebinde bulunan davalı ...’in adli yardım talepli dilekçesiyle birlikte mali durumunu gösterir herhangi bir belge sunmadığı, mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda olduğu kanaatine varılamadığından, başka bir deyişle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 334. maddesinde belirtilen koşullar oluşmadığından ADLİ YARDIM TALEBİNİN REDDİNE;
../..
......
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2015/11624, K. 2018/10404, 21 Mayıs 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama