Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/12680 K.2018/11072

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babası ...’in maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazı davalı oğullarına temlik ettiğini, devrin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydın miras payı oranında iptali ile adına tescile, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, mirasbırakanın borçları sebebiyle taşınmazı dava dışı 3. kişiye sattığını, durumu öğrendiklerinde bedelini ödeyerek taşınmazı aldıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, temliklerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davacı, mirasbırakan ...’nin, ara malik kullanarak dava konusu taşınmazı davalılara devrinin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tapuya kayıt ve tescilini istemiş, ancak mahkemece tapu kaydının tümden iptali ile davacının miras payı oranında tapuya tesciline kalan payın davalılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun(HMK) 26. maddesi hükmü gereğince hakim, kural olarak tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Buna usul hukukunda taleple bağlılık ilkesi denilmektedir.

HMK'nın 26. maddesi ve doğru sicil oluşturma ilkesi uyarınca çekişmeli taşınmazda davacının miras payı oranında tapu kaydının iptali ile iptal edilen payın davacı adına tesciline kalan payların davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesi gerekirken davalılar payları yönünden yeniden tescil hükmü kurulması doğru değildir.