Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/1379 K.2017/6982

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları ...'in, eşi davacı ... ile ayrı yaşadığı dönemde eşinin açmış olduğu nafaka davasından sonra mallarını kaçırmak amacıyla çekişmeli 2688 sayılı parselin tamamı ile 2757 sayılı parseldeki payını muvazaalı olarak kız kardeşi olan davalı ...'ya satış suretiyle temlik ettiğini; ayrıca, aynı amaçla noterlikçe düzenlenen sözleşmeyle de diğer taşınmazlardaki miras paylarını davalıya devrettiğini, temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının ve miras payı devir sözleşmesinin iptali ile miras payları oranında adlarına tescili istemişlerdir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu, bedelin ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın reddine ilişkin verilen karar Dairece; "..miras bırakan ile davalı arasında düzenlenen miraspayı devir sözleşmesine ilişkin istek bakımından, 1.4.1974 tarih, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararının uygulama yeri bulunmadığından, sözleşmenin iptali isteği yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince; miras bırakan tarafından davalıya satış yoluyla temlik edilen çekişmeli 2688 ve 2757 parsel sayılı taşınmazlar yönünden, koşulların varlığı halinde 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekeceği açıktır. Ne var ki, Mahkemece, hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek, bu yönde hüküm kurmaya elverişli ve yeterli bir araştırma yapılmış değildir.

O halde, davada, muris muvazaası hukuksal nedenine dayanıldığı gözetilerek, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde, tarafların delilleri eksiksiz toplanmak suretiyle tahkikat yapıldıktan sonra, miras bırakan tarafından, çekişmeli 2688 ve 2757 parsel sayılı taşınmazların davalıya yapılan temlikinin, mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek,

eksik soruşturmayla yetinilmek suretiyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-