Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/13998 K.2018/13058

Taraflar arasında görülen davada;

Asıl davada davacı mirasbırakanı dedesi ...’un maliki olduğu 327,329,332,333 ve 334 parsel sayılı taşınmazları oğlu ...’e sattığını, temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek tapu iptali ve tescili isteminde bulunmuş, yargılama sırasında ıslah ile taşınmaz temlikinin bağış suretiyle yapıldığını belirterek taşınmazlar ile traktör ve büyükbaş hayvanların terekeye iadesini olmadığı takdirde tenkisini istemiş, birleştirilen davada da davacılar, aynı iddialar ile temlik edilen taşınmazlara yönelik tenkis isteminde bulunmuşlar, yargılama sırasında ıslah ile denkleştirme talebinde bulunmuşlardır.

Davalı ..., taşınmazları bağış suretiyle temlik aldığını, muvazaalı işlemlerin olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş, yargılama sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar, Yargıtay 2.Hukuk Dairesi’nce ‘Davacı ...'in menkullere yönelik temyiz itirazları yersiz olduğu, dava konusu 337, 329, 332, 333 ve 334 parsel nolu taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının ise taraf delillerinin mirasta denkleştirme hükümleri gereğince toplanıp değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmedeği,

Müdahil davacılar ... ve arkadaşlarının temyiz itirazlarının ise Müdahil davacıların usulüne uygun açılmış davası bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde ret hükmü kurulması doğru görülmediğinden BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların ONANMASINA, karar verilmiş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamanın sonucunda, asıl davanın kısmen kabulüne birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmene uyulan bozma kararında gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verildiğinden davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde olmadığından reddine.

Ancak, davacıların faiz istemi olmamasına rağmen, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 74 maddesine (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26. maddesinin) aykırı olarak talebi aşacak şekilde faize karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki; anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 1. bendinin ‘A) 21.842,80 TL tazminatın 5.460,70 TL sinin davalı ...'dan , 8191,05 TL sinin davalı ...'dan , 8.191,05 TL sinin davalı ...'dan tahsili ile davacı ...'a ödenmesine,

B ) 21.842,80 TL tazminatın 5.460,70 TL sinin davalı ...'dan , 8191,05 TL sinin davalı ...'dan , 8.191,05 TL sinin davalı ...'dan tahsili ile davacı ...'a ödenmesine,

C ) 21.842,80 TL tazminatın 5.460,70 TL sinin davalı ...'dan , 8191,05 TL sinin davalı ...'dan , 8.191,05 TL sinin davalı ...'dan tahsili ile davacı ...'a ödenmesine,’ şeklinde;