Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/1956 K.2017/5043

Taraflar arasında görülen alacak-ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davacı- karşı davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl dava alacak, karşı dava ecrimisil isteğine ilişkindir.

Asıl davada davacı, davalı ile kardeş olduklarını, 1801 parsel sayılı taşınmazın 16/24 payının davalıya, 8/24 payının annesine ait olduğunu, davalının açtığı müdahalenin önlenmesi davasında kendisine ödeme yapılıncaya kadar hapis hakkı tanındığını, bu davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu ve bilirkişi raporunda belirtilen ancak hüküm altına alınmayan 3.950 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Asıl davada davalı, davacının talebinin kesin hükme bağlandığını, yeniden talepte bulunma hakkının olmadığını belirterek asıl davanın reddini savunmuş, karşı davasında ise dava konusu taşınmazda davalının oturmaya devam ettiğini, 07.03.2013 tarihinde taşınmazın icra takibi ile kendisine teslim edildiğini belirterek 3 yıllık ecrimisil bedelinden davacı-karşı davalının alacağının mahsubu ile kalan 19.890-TL ecrimisil bedelinin davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, kesinleşen davada yapılan zorunlu ve faydalı masraflar belirlendiğinden 3.950 TL alacak yönünden davanın kabulüne, ıslah ile istenen fazla kısmen reddine, karşı davanın 18.840 TL yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre; davacı karşı davalının dava konusu taşınmazda yaptığı zorunlu ve faydalı masraflar ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/95 Esas 2011/658 Karar sayılı dosyasında saptandığından davacı karşı davalının asıl davaya ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/95 Esas 2011/658 Karar sayılı dosyasında asıl dava yönünden davanın kabulüne, işbu dosyanın davacı karşı davalısının dava konusu 1801 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binaya vaki müdahalesinin menine, alacak ve tazminat istemi yönünden, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 32.000-TL alacağın 05/04/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte işbu dosya davalı-karşı davacısından tahsiline ve davacı-karşı davalı ...’ya hapis hakkı tanınmasına karar verildiği, kararın deracaattan geçerek 26.11.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarih 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır.

Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir. (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı)

Somut olaya gelince, kesinleşen mahkeme kararı ile 32.000 -TL alacağın 05/04/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacı-karşı davalı ...’ya ödenmesine ve kendisine hapis hakkı tanınmasına karar verildiğine göre, hükmedilen 32.000.TL davacı-karşı davalıya ödeninceye kadar zilyetliğinin kötüniyete dayalı olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca; ilk davada belirlenen hapis hakkı bedelinin davacı karşı davalıya ödendiği tarih açıkça saptanarak ödeme günü ile taşınmazın boşaltıldığı 07.03.2013 tarihi arasındaki dönem için belirlenen ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru olmadığı gibi, ilk dönem kira bedeli belirlenip, sonraki dönemler için ÜFE artış oranı yansıtılarak ecrimisil bedelinin hesaplanması gerekirken yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda son dönem kira bedeli belirlenerek TEFE uygulanmak suretiyle hesaplama yapılması ve bu raporun hükme esas alınması da isabetsiz olmuştur.